Podczas spalania całkowitego i zupełnego gazu płynnego w komorze spalania kotła kondensacyjnego, w składzie spalin nie stwierdza się obecności
Przykładowe zadanie CKE z 2022 roku: Informator o egzaminie zawodowym - technik gazownictwa (BUD.29).
Przy spalaniu całkowitym i zupełnym w spalinach nie ma tlenku węgla CO. Te dwa określenia opisują dwa różne warunki. Całkowite znaczy, że całe paliwo weszło w reakcję i w spalinach nie zostały niespalone składniki. Zupełne znaczy, że produkty są utlenione do końca - węgiel do dwutlenku węgla, wodór do wody.
Tlenek węgla jest produktem pośrednim: powstaje, gdy węgiel nie zdąży lub nie może utlenić się do CO₂, na przykład przy braku powietrza lub schłodzeniu płomienia. Skoro w pytaniu założono spalanie zupełne, CO nie występuje.
Do zapamiętania: spaliny ze spalania zupełnego propanu i butanu zawierają głównie CO₂, H₂O, azot z powietrza oraz niewielkie ilości NOₓ. W kotle kondensacyjnym para wodna skrapla się w wymienniku, oddając ciepło, które w zwykłym kotle uchodzi kominem.
Pułapką jest tu założenie, że tlenki azotu też są skutkiem złego spalania i powinny zniknąć razem z tlenkiem węgla.
Tlenki azotu NOₓ tworzą się z azotu zawartego w powietrzu, który w wysokiej temperaturze płomienia łączy się z tlenem. Ich powstawanie nie zależy od tego, czy paliwo spaliło się zupełnie, dlatego występują także w poprawnie pracującym kotle. Para wodna H₂O powstaje ze spalania wodoru, którego w gazie płynnym jest dużo - w kotle kondensacyjnym jej skraplanie jest celem, bo daje dodatkowe ciepło. Dwutlenek węgla CO₂ to końcowy produkt utleniania węgla i właśnie on świadczy o tym, że spalanie przebiegło do końca.
Tylko tlenek węgla CO jest produktem niepełnego utleniania węgla. W spalaniu zupełnym nie powstaje, więc jego obecności w spalinach się nie stwierdza. Gdy w praktyce analizator spalin pokazuje podwyższone CO, oznacza to, że palnik wymaga regulacji.