W przedstawionym fragmencie dziennika pomiaru kątów poziomych we wskazanych strzałką kratkach należy wpisać wartość
A. 74,4705g
B. 74,4710g
C. 74,4745g
D. 74,4790g
Pytanie z egzaminu CKE, wrzesień 2015 (arkusz B.34-X-15.08).
74,4745g to dobra odpowiedź, bo zgadza się z tym, co powinno wyjść z naszych pomiarów. Najpierw trzeba zrobić średnią z odczytów lunety w dwóch pozycjach, a to jest kluczowe. Ważne, żeby umieć obliczyć różnicę między tymi odczytami. Pamiętaj też, że w kolumnie 10 znajdziesz różnice kątowe, które musisz zrozumieć w kontekście geodezji. Jak już obliczysz różnicę, to przelicz ją na grady i dodaj do wyniku z kolumny 7. To standardowa procedura w pomiarach kątów i zapewnia dokładność danych. Dobrze zrobione pomiary kątów to podstawa w geodezji, inżynierii lądowej i budownictwie, gdzie precyzyjne określenie kątów poziomych jest mega ważne. Stosowanie norm, jak PN-EN ISO 17123, pomaga w uzyskaniu fajnych danych.
Jeśli wybrałeś 74,4790g, 74,4710g lub 74,4705g, to widać, że mogły być jakieś nieporozumienia w rozumieniu procedur pomiarowych. Ludzie często zapominają, że trzeba najpierw zrobić średnią z odczytów z lunety, a jak to się pominie, to wyniki mogą być strasznie nieprecyzyjne. Możesz też popełnić błąd przy obliczaniu różnic kątowych, co na pewno prowadzi do złych wartości. No i brak konwersji danych na grady może sprawić, że wszystko będzie się sypać. To się zdarza, zwłaszcza jak ktoś jest jeszcze niedoświadczony w geodezji. Żeby tego uniknąć, warto zawsze mieć na oku standardy, takie jak PN-EN ISO 17123, i stosować się do zasad precyzyjnego liczenia kątów, wtedy wyniki będą lepsze.