Przedstawiony fragment dziennika pomiarowego wykorzystywany jest podczas pomiaru szczegółów terenowych metodą
A. biegunową.
B. niwelacji punktów rozproszonych.
C. ortogonalną.
D. tachimetrii zwykłej.
Pytanie z egzaminu CKE, październik 2016 (arkusz B.34-X-16.08).
Odpowiedź "niwelacji punktów rozproszonych" jest prawidłowa, ponieważ fragment dziennika pomiarowego przedstawia specyficzne elementy, które są charakterystyczne dla tej metody pomiarowej. W niwelacji punktów rozproszonych kluczowe jest dokładne określenie różnic wysokości pomiędzy różnymi punktami terenowymi. Odczyty na kole poziomym oraz na łacie (górny, środkowy, dolny) wskazują na standardową praktykę rejestracji wyników pomiarowych, co jest niezbędne do obliczeń związanych z wysokościami. Dodatkowo, pomiar odległości oraz wysokości osi celowej zapewniają niezbędne dane do wyznaczenia precyzyjnych różnic wysokości. W branży geodezyjnej, niwelacja punktów rozproszonych stosuje się w różnych projektach budowlanych, jak również w inwentaryzacji terenów. Zgodnie z normami geodezyjnymi, takie pomiary muszą być przeprowadzane z zachowaniem odpowiednich standardów, aby zapewnić ich wiarygodność i dokładność, co jest kluczowe w kontekście późniejszego zastosowania wyników w inżynierii i projektowaniu.
Wybór odpowiedzi związanych z innymi metodami pomiarowymi wskazuje na pewne nieporozumienia dotyczące podstawowych koncepcji geodezji. Odpowiedź "ortogonalna" sugeruje pomiar kątów, co jest całkowicie różne od niwelacji, która koncentruje się na różnicach wysokości. Ortogonalność odnosi się głównie do technik pomiarów kątowych i geometrii, a nie do pomiaru wysokości. Z kolei "tachimetria zwykła" to inna metoda, która łączy pomiary kątowe z pomiarem odległości, lecz nie koncentruje się na różnicach wysokości w sposób, jaki robi to niwelacja punktów rozproszonych. W tachimetrii wykorzystywane są dalmierze i teodolity, a dane są zbierane w inny sposób, co może prowadzić do zamieszania w kontekście dziennika pomiarowego. Odpowiedź dotycząca "biegunowej" również podkreśla mylne założenia dotyczące metody pomiarowej, ponieważ odnosi się do pomiarów w systemie biegunowym, często stosowanym w geodezji, ale nieodpowiednim do kontekstu niwelacji. Wspólnym błędem jest mylenie metody niwelacji z innymi metodami, które mają różne cele i techniki, co może skutkować niepełnym zrozumieniem zasadniczych różnic między tymi metodami pomiarowymi. Zrozumienie tych różnic jest kluczowe dla skutecznego wykonywania zadań geodezyjnych.