Przejdź do głównej treści

Kwalifikacja: BUD.18 - Wykonywanie pomiarów sytuacyjnych, wysokościowych i realizacyjnych oraz opracowywanie wyników tych pomiarów

Zawód: Technik geodeta

Kategorie: Pomiary geodezyjne Opracowanie wyników Mapy i kartografia

Słowa kluczowe: Dziennik pomiarowy Mapa zasadnicza Metody pomiarów sytuacyjnych Szkic dokumentacyjny Szkic polowy

Przy aktualizacji mapy zasadniczej w trakcie pomiaru szczegółów terenowych wykonuje się szkic

A. inwentaryzacyjny.
B. dokumentacyjny.
C. przeglądowy.
D. polowy.
Przy aktualizacji mapy zasadniczej w czasie pomiaru szczegółów terenowych wykonuje się szkic polowy, bo jest to podstawowy dokument roboczy sporządzany bezpośrednio w terenie. Na takim szkicu pokazuje się mierzone szczegóły sytuacyjne, przebieg granic, budynki, ogrodzenia, krawężniki, uzbrojenie terenu, punkty osnowy i punkty pomiarowe, a także wpisuje się miary kontrolne, czołówki, domiary, numery pikiet czy krótkie opisy obiektów. Moim zdaniem to jeden z tych dokumentów, które niby wyglądają prosto, ale później bardzo ratują robotę przy opracowaniu kameralnym. Szkic polowy pozwala odtworzyć tok pomiaru i sprawdzić, czy wszystkie elementy potrzebne do aktualizacji mapy zasadniczej zostały zebrane poprawnie. W praktyce, gdy geodeta mierzy np. nowy przyłącz wodociągowy, przebudowany wjazd albo świeżo wybudowany budynek, to właśnie szkic polowy pomaga powiązać pomiar z sytuacją w terenie. Dobre praktyki branżowe wymagają, żeby szkic był czytelny, jednoznaczny, opisany datą, numerem roboty, skalą orientacyjną lub oznaczeniem, że jest bez skali, oraz żeby zawierał dane umożliwiające późniejsze opracowanie wyników. Sama mapa zasadnicza jest aktualizowana już na podstawie opracowanych danych pomiarowych, ale fundamentem tych danych w terenie jest właśnie szkic polowy.
W tym pytaniu kluczowe jest rozróżnienie dokumentów terenowych od dokumentów bardziej ogólnych albo opracowań końcowych. Przy aktualizacji mapy zasadniczej, gdy wykonuje się pomiar szczegółów terenowych, potrzebny jest szkic polowy, bo powstaje on bezpośrednio podczas pracy w terenie i zapisuje rzeczywisty przebieg pomiaru. Łatwo się tu pomylić, bo słowo przeglądowy brzmi dość geodezyjnie, ale szkic przeglądowy ma raczej charakter orientacyjny, porządkujący większy obszar lub układ materiałów. Nie służy on do szczegółowego zapisu domiarów, pikiet, czołówek i relacji między obiektami, czyli tego, co jest potrzebne do aktualizacji mapy zasadniczej. Szkic inwentaryzacyjny kojarzy się z pomiarem powykonawczym, na przykład po wybudowaniu sieci uzbrojenia terenu albo budynku. Może występować w dokumentacji inwentaryzacji, ale nie jest standardową odpowiedzią na pytanie o bieżący pomiar szczegółów terenowych przy aktualizacji mapy. Z kolei szkic dokumentacyjny sugeruje dokument do uporządkowania albo przedstawienia wyników, bardziej kameralny niż terenowy. Typowy błąd myślowy polega na tym, że wybiera się nazwę, która brzmi najbardziej urzędowo. A w geodezji nazwa dokumentu zależy od funkcji. Jeśli pomiar jest wykonywany w terenie i trzeba zapisać, co dokładnie zmierzono oraz jak to powiązano z osnową i szczegółami sytuacyjnymi, to właściwym dokumentem jest szkic polowy. Z mojego doświadczenia wynika, że dobrze zrobiony szkic polowy często wyjaśnia więcej niż sama lista współrzędnych, zwłaszcza gdy po kilku tygodniach trzeba wrócić do opracowania i sprawdzić, dlaczego dany punkt został pomierzony właśnie tak, a nie inaczej.

Wymagane logowanie

Ocenianie trudności pytań jest dostępne tylko dla zalogowanych użytkowników. Zaloguj się, aby skorzystać z pełni możliwości platformy.

Twoja ocena pomoże innym uczniom w przygotowaniu do egzaminu, a Tobie pozwoli na dostęp do spersonalizowanych statystyk.

Zgłoś błąd w pytaniu

Rozwiń sekcję i zmień pole, którego dotyczy błąd. Wysłane zostaną tylko zmienione sekcje.

Błędna kwalifikacja
Błąd w treści pytania
Błąd w treści odpowiedzi
Błąd w obrazie
Dane kontaktowe (opcjonalnie)
Podaj email, jeśli chcesz otrzymać informację o rozpatrzeniu zgłoszenia.