Na podstawie rysunku z pomiaru metodą niwelacji geometrycznej oblicz wysokość punktu HRp1 pomiarowej osnowy wysokościowej.
A. 211,556 m
B. 212,903 m
C. 211,797 m
D. 209,103 m
Pytanie z egzaminu CKE, czerwiec 2019 (arkusz BD.31-X-19.06).
Odpowiedź 211,797 m jest właściwa. Obliczyłeś ją zgodnie z zasadami niwelacji geometrycznej, co jest super ważne w geodezji. Wzięłeś pod uwagę wysokość punktu odniesienia, która wynosi 210,450 m, i dodałeś do tego odczyt z tyczki, czyli 1,347 m. Jak to się zsumuje, daje nam 211,797 m. Niwelacja jest kluczowa, bo pozwala nam określić, jak różnią się wysokości pomiędzy różnymi punktami. W budownictwie czy inżynierii lądowej to jest absolutnie niezbędne, żeby wszystko było zgodne z planem. Na przykład, musisz wiedzieć, jak wysoko mają być fundamenty budynku w odniesieniu do pobliskich punktów. Ważne, żeby korzystać z odpowiednich narzędzi i dobrze wykonanych pomiarów, żeby spełniać standardy w tej dziedzinie.
Odpowiedzi 212,903 m, 209,103 m i 211,556 m są błędne, i to z kilku powodów. Możliwe, że źle zrozumiałeś, jak oblicza się wysokości w niwelacji geometrycznej. Wysokość punktu pomiarowego bierze się, dodając odczyt z tyczki do znanej wysokości punktu odniesienia. Jeśli się tego nie przestrzega, to mogą pojawić się spore błędy. Przy odpowiedzi 212,903 m, pewnie coś pomyliłeś przy dodawaniu wartości. Z kolei 209,103 m i 211,556 m pokazują, że mogłeś nie wziąć pod uwagę właściwej wysokości punktu odniesienia. To może wskazywać, że nie do końca rozumiesz kluczowe zasady. Takie pomyłki często wynikają z pośpiechu lub niewystarczającego sprawdzenia odczytów. Ważne, żeby przed obliczeniem dobrze zrozumieć, co bierzesz pod uwagę, żeby uniknąć takich błędów i mieć pewność, że pomiary są na wysokim poziomie.