Odpowiedź "danych branżowych" jest poprawna, ponieważ położenie przewodu wodociągowego, jakim jest zapis "wB110", najczęściej ustala się na podstawie dokumentacji branżowej. W praktyce oznacza to, że służby odpowiedzialne za infrastrukturę wodociągową gromadzą szczegółowe informacje o sieciach wodociągowych, które następnie są wprowadzane do systemów GIS (Geographic Information Systems). Dokumentacja ta zawiera dane o lokalizacji, średnicach i materiałach przewodów, co jest kluczowe dla zarządzania i planowania infrastruktury. Przykładowo, w procesie modernizacji sieci wodociągowej, informacje te są niezbędne do oceny stanu technicznego i podejmowania decyzji o inwestycjach. Użycie danych branżowych jest zgodne z zasadami dobrych praktyk, ponieważ zapewnia aktualność i precyzję informacji, co jest niezbędne w codziennym zarządzaniu infrastrukturą.
Wybór odpowiedzi oparty na "digitalizacji mapy" nie uwzględnia, że digitalizacja sama w sobie jest procesem przetwarzania istniejących map na formaty cyfrowe, a nie oznacza pozyskiwania nowych danych o położeniu infrastruktury. Takie podejście może prowadzić do błędnych wniosków, ponieważ digitalizacja nie zmienia rzeczywistego stanu infrastruktury, a jedynie przekształca ją w formę cyfrową. Podobnie, wskazanie na "wskazania aparatury" sugeruje, że pomiary byłyby dokonywane na podstawie urządzeń, co nie jest typowe dla ustalania położenia przewodów wodociągowych. W rzeczywistości, w przypadku infrastruktury podziemnej, pomiary te są często niemożliwe do przeprowadzenia z powodu ograniczonego dostępu. Z kolei dane uzyskane z "pomiarów bezpośrednich" mogą być użyteczne, ale są one zazwyczaj kosztowne i czasochłonne, a także wymagają wielu zasobów, co czyni je mniej praktycznym rozwiązaniem w porównaniu do zbierania danych branżowych. Takie błędne podejścia mogą wynikać z niepełnego zrozumienia roli dokumentacji branżowej oraz znaczenia gromadzenia danych o infrastrukturze z wiarygodnych źródeł.