Kwalifikacja: GIW.07 - Organizacja i prowadzenie eksploatacji złóż metodą odkrywkową
Środki strzałowe wydaje się wyłącznie osobom upoważnionym do wykonywania robót strzałowych na podstawie zapotrzebowania na środki strzałowe wystawionym w
Odpowiedzi
Informacja zwrotna
Dziennik strzałowy to kluczowy dokument w procesie zarządzania środkami strzałowymi w zakładach górniczych, który odgrywa fundamentalną rolę w zapewnieniu bezpieczeństwa i efektywności robót strzałowych. Jest to dokument, w którym rejestruje się wszystkie operacje związane z wydawaniem i używaniem materiałów wybuchowych. Przygotowanie zapotrzebowania na środki strzałowe w oparciu o dziennik strzałowy zapewnia, że tylko osoby odpowiednio przeszkolone i upoważnione mają dostęp do tych krytycznych materiałów. Praktycznie, każdy wybuch wymaga precyzyjnego planowania, w tym dokładnego zaplanowania ilości i rodzaju używanych środków strzałowych. Dziennik strzałowy, jako centralne źródło informacji, pozwala na monitorowanie zużycia materiałów, co jest niezbędne dla efektywnego zarządzania budżetem oraz przestrzegania przepisów prawa. Warto również zauważyć, że zgodnie z normami bezpieczeństwa, każda operacja strzałowa powinna być dobrze udokumentowana, co minimalizuje ryzyko wypadków i incydentów. Taka praktyka jest zgodna z wymaganiami wynikającymi z regulacji prawnych oraz standardów branżowych, co podkreśla znaczenie dziennika strzałowego w procesie planowania i realizacji robót strzałowych.
Wydaje się, że wybór niepoprawnych odpowiedzi może wynikać z niepełnego zrozumienia roli, jaką odgrywają różne dokumenty w obszarze zarządzania środkami strzałowymi. Wydruk z urządzenia mieszalniczo-załadowczego, choć istotny, nie jest formalnym dokumentem potwierdzającym uprawnienia do wydawania środków strzałowych. Jego głównym celem jest rejestrowanie procesu mieszania i ładowania materiałów wybuchowych, co nie gwarantuje, że osoba, która z niego korzysta, jest właściwie przeszkolona lub upoważniona do wykonania robót strzałowych. Książka odstrzałów z kolei to dokument, który dotyczy konkretnych wybuchów, ale nie jest bezpośrednio związany z wydawaniem środków strzałowych, co czyni ją niewłaściwą w kontekście zadania. Z kolei książka obrotu materiałami wybuchowymi zakładu górniczego, choć również ważna, nie jest środkiem wyznaczającym, kto i na podstawie jakiego zapotrzebowania otrzymuje środki strzałowe. Zrozumienie różnicy między tymi dokumentami a dziennikiem strzałowym jest kluczowe, ponieważ każdy z nich ma określony cel w systemie zarządzania bezpieczeństwem i efektywnością robót strzałowych. Typowym błędem myślowym jest utożsamianie różnych rodzajów dokumentów z ich funkcjami, co może prowadzić do nieprawidłowego przydzielania środków i w konsekwencji do zagrożeń dla bezpieczeństwa operacji górniczych.