Do odsiarczania gazu ziemnego metodą absorpcyjną należy zastosować
W metodzie absorpcyjnej odsiarczania gazu ziemnego stosuje się wodny roztwór aminy, bo aminy bardzo dobrze wiążą kwaśne składniki gazu, głównie H₂S, a często także CO₂. W praktyce spotyka się roztwory MEA, DEA, MDEA albo mieszaniny amin dobrane do składu gazu i wymaganego stopnia oczyszczenia. Gaz surowy przepływa w absorberze przeciwprądowo do roztworu aminy, a H₂S przechodzi z fazy gazowej do cieczy. Potem bogata amina trafia do regeneracji, zwykle przez podgrzewanie w kolumnie regeneracyjnej, i może wrócić do obiegu. To jest ważne ekonomicznie i technologicznie. Moim zdaniem warto zapamiętać prostą zasadę: glikol kojarzymy głównie z osuszaniem, a aminy z odsiarczaniem i usuwaniem gazów kwaśnych. W dobrych praktykach eksploatacyjnych kontroluje się stężenie aminy, pienienie, korozję, temperaturę absorpcji oraz zawartość H₂S w gazie oczyszczonym, bo od tego zależy bezpieczeństwo instalacji, jakość gazu handlowego i ochrona rurociągów przed korozją siarczkową.
Przy odsiarczaniu gazu ziemnego łatwo pomylić kilka procesów uzdatniania, bo w instalacjach gazowych często występują obok siebie absorbery, adsorbery, regeneratory i różne ciecze technologiczne. Dwusiarczek węgla nie jest typowym roztworem roboczym do absorpcyjnego usuwania H₂S z gazu ziemnego. To związek toksyczny i lotny, kojarzony raczej jako rozpuszczalnik chemiczny, a nie standardowy absorbent w kopalnianych czy przemysłowych układach sweeteningu gazu. Wybór takiej odpowiedzi zwykle wynika z tego, że ktoś widzi słowo siarka i zakłada, że substancja siarkowa nadaje się do odsiarczania. No właśnie nie tędy droga. Wodny roztwór glikolu, zwłaszcza TEG, stosuje się głównie do osuszania gazu, czyli usuwania pary wodnej. Glikol zabezpiecza instalację przed hydratami i korozją wodną, ale nie jest podstawowym środkiem do chemicznego wiązania H₂S. Sita molekularne również są bardzo przydatne, ale działają adsorpcyjnie, nie absorpcyjnie. Używa się ich do głębokiego osuszania gazu, czasem do usuwania wybranych zanieczyszczeń, jednak pytanie wyraźnie dotyczy metody absorpcyjnej odsiarczania. W takim układzie standardem branżowym jest obieg wodnego roztworu aminy, z absorberem i regeneratorem. Z mojego doświadczenia najbezpieczniej rozdzielać pojęcia: absorpcja aminowa usuwa gazy kwaśne, glikol zabiera wodę, a sita molekularne pracują jako złoże adsorpcyjne.