Przejdź do głównej treści

Kwalifikacja: GIW.01 - Eksploatacja otworowa złóż

Zawód: Technik górnictwa otworowego

Kategorie: Przygotowanie i stabilizacja ropy naftowej Magazynowanie, transport i pomiary BHP, substancje niebezpieczne i ppoż.

Słowa kluczowe: Klasy niebezpieczeństwa pożarowego ropy naftowej Lekkie węglowodory Strefy zagrożenia wybuchem Zbiornik cylindryczny ropy naftowej

Ile klas niebezpieczeństwa pożarowego obowiązuje dla ropy naftowej?

A. Dwie.
B. Jedna.
C. Cztery.
D. Trzy.

Pytanie z egzaminu CKE, czerwiec 2015 (arkusz M.09-X-15.05).

Dla ropy naftowej przyjmuje się trzy klasy niebezpieczeństwa pożarowego. Chodzi tu o praktyczny podział cieczy palnych, gdzie podstawowym kryterium jest przede wszystkim temperatura zapłonu, a w przypadku ropy także jej skład frakcyjny, zawartość lekkich węglowodorów i stopień odgazowania lub stabilizacji. W praktyce spotyka się klasy I, II i III, czyli ropę lub produkty ropopochodne o różnym poziomie łatwości tworzenia palnych par. To ma znaczenie nie tylko w teorii, ale przy magazynowaniu w zbiornikach, pracy przy nalewakach, pobieraniu próbek, doborze wentylacji, oznakowaniu stref zagrożenia wybuchem oraz przy organizacji prac gorących. Moim zdaniem to jedno z tych pytań, które warto zapamiętać bardzo konkretnie, bo pomyłka w klasyfikacji może potem prowadzić do złego doboru zabezpieczeń ppoż. Dobre praktyki branżowe wymagają, żeby opierać się na karcie charakterystyki, instrukcjach stanowiskowych, zasadach ATEX i dokumentacji technologicznej obiektu. Ropa niestabilizowana, bogata w lekkie frakcje, będzie zachowywać się inaczej niż ropa po stabilizacji, więc sama nazwa substancji nie zwalnia z oceny zagrożenia.
Przy tym zagadnieniu łatwo wpaść w pułapkę myślenia, że skoro mówimy o jednej substancji, czyli ropie naftowej, to wystarczy jedna klasa zagrożenia. Tak to jednak nie działa. Ropa naftowa nie jest czystym związkiem chemicznym, tylko mieszaniną wielu węglowodorów: od lekkich, lotnych frakcji, po cięższe składniki o wyższej temperaturze wrzenia. Właśnie dlatego jej zachowanie pożarowe może być różne i trzeba uwzględniać trzy klasy niebezpieczeństwa pożarowego. Z drugiej strony podział na dwie grupy bywa mylony z bardzo ogólnym rozróżnieniem na ciecze łatwopalne i palne, ale taki skrót jest za mało dokładny do warunków przemysłowych, magazynowania czy transportu. W zakładzie górniczym, na kopalni ropy albo przy zbiornikach magazynowych potrzebna jest bardziej precyzyjna ocena, bo od niej zależy dobór armatury, uziemienia, wentylacji, sprzętu gaśniczego i procedur robót niebezpiecznych pożarowo. Pomysł z czterema klasami często wynika z pomieszania tego podziału z innymi klasyfikacjami, na przykład kategoriami substancji chemicznych, klasami pożarów albo oznaczeniami stosowanymi w dokumentach transportowych. To są powiązane tematy, ale nie to samo. W praktyce należy patrzeć na temperaturę zapłonu, prężność par, obecność gazów rozpuszczonych i dane z karty charakterystyki. Z mojego doświadczenia najlepiej zapamiętać prosto: dla ropy naftowej obowiązują trzy klasy, a szczegóły klasyfikacji zawsze trzeba potwierdzić dokumentacją i instrukcją ppoż. danego obiektu.

Wymagane logowanie

Ocenianie trudności pytań jest dostępne tylko dla zalogowanych użytkowników. Zaloguj się, aby skorzystać z pełni możliwości platformy.

Twoja ocena pomoże innym uczniom w przygotowaniu do egzaminu, a Tobie pozwoli na dostęp do spersonalizowanych statystyk.

Zgłoś błąd w pytaniu

Rozwiń sekcję i zmień pole, którego dotyczy błąd. Wysłane zostaną tylko zmienione sekcje.

Błędna kwalifikacja
Błąd w treści pytania
Błąd w treści odpowiedzi
Błąd w obrazie
Dane kontaktowe (opcjonalnie)
Podaj email, jeśli chcesz otrzymać informację o rozpatrzeniu zgłoszenia.

Potwierdzenie

Informacja