Na rysunku zbiornika magazynowego ropy naftowej wlot ropy do zbiornika oznaczony jest cyfrą
Wlot ropy do zbiornika jest oznaczony cyfrą 3, bo na rysunku w tym miejscu widać króciec doprowadzający produkt do wnętrza zbiornika, połączony z pionową rurą wprowadzającą ropę w dół. To jest typowe rozwiązanie w zbiornikach magazynowych: ropa nie powinna być wlewana swobodnie z góry jak do wiadra, tylko wprowadzana przez odpowiedni króciec i przewód, żeby ograniczyć pienienie, elektryzowanie się cieczy, rozchlapywanie oraz mieszanie osadów z dna. Moim zdaniem to właśnie ten szczegół najłatwiej zapamiętać: wlot często jest związany z rurą zanurzoną albo skierowaną w dół, bo chodzi o spokojne napełnianie zbiornika. W praktyce obsługowej taki króciec musi być szczelny, właściwie oznakowany, wyposażony w sprawną armaturę odcinającą i kontrolowany pod kątem korozji oraz przecieków. Dobre praktyki branżowe wymagają też, żeby podczas napełniania pilnować poziomu cieczy, uziemienia instalacji, odpowietrzenia zbiornika i dopuszczalnych przepływów. W zbiornikach ropy naftowej ważne są także włazy rewizyjne, króćce pomiarowe, odwodnienie i armatura bezpieczeństwa, ale sam wlot produktu na tym schemacie to element wskazany numerem 3.
Jeżeli wybrano inną cyfrę niż 3, to najpewniej nastąpiło pomylenie króćców pomocniczych lub armatury zbiornika z właściwym przewodem doprowadzającym ropę. Na takich rysunkach trzeba patrzeć nie tylko na sam kształt elementu, ale też na jego funkcję technologiczną. Wlot ropy powinien być miejscem, przez które produkt jest bezpiecznie kierowany do wnętrza zbiornika. Dlatego często widać przy nim rurę schodzącą w dół, tzw. rurę wlewową albo doprowadzającą, która ogranicza turbulencje i rozbryzg cieczy. Elementy umieszczone nisko przy dennicy mogą wyglądać podobnie do króćców, ale zwykle pełnią funkcję spustową, odwadniającą albo służą do poboru osadów i wody dennej. To nie jest główny wlot ropy, bo podawanie surowca od dołu bez odpowiedniego układu technologicznego mogłoby powodować problemy eksploatacyjne i utrudniać kontrolę procesu. Z kolei drobna armatura na górze zbiornika może być związana z odpowietrzeniem, pomiarem, zabezpieczeniem przed nadciśnieniem albo obsługą włazu, a niekoniecznie z doprowadzaniem dużego strumienia ropy. Typowy błąd myślowy polega na tym, że wybiera się element najbardziej widoczny albo najbliższy pokrywie, zamiast przeanalizować przebieg rurociągu. W praktyce magazynowania ropy bardzo ważne jest rozróżnianie wlotu, wylotu, odwodnienia, odpowietrzenia i króćców kontrolno-pomiarowych, bo od tego zależy poprawna obsługa, bezpieczeństwo pożarowe i szczelność instalacji. Zgodnie z dobrą praktyką eksploatacyjną każdy króciec powinien mieć znane przeznaczenie, a operator nie może zgadywać po wyglądzie, tylko powinien korzystać ze schematu technologicznego i oznaczeń urządzenia.