Przedstawiony na rysunku przyrząd służy do
Na rysunku pokazano próbnik strefowy, czyli przyrząd do pobierania próbki ropy naftowej z określonej głębokości zbiornika. Chodzi o to, żeby nie brać przypadkowej cieczy tylko z powierzchni, bo ropa w zbiorniku może być niejednorodna: u góry bywa lżejsza frakcja, niżej może być więcej wody, osadów i cięższych składników. Taki cylindryczny próbnik opuszcza się przez właz lub króciec pomiarowy na wybraną wysokość, a następnie uruchamia mechanizm zamknięcia, żeby złapać próbkę dokładnie z danej strefy. Moim zdaniem to jeden z tych przyrządów, które wyglądają prosto, ale w praktyce bardzo dużo mówią o jakości pracy na zbiorniku. Dobre praktyki, np. zgodne z PN-EN ISO 3170 oraz API MPMS Chapter 8.1, wymagają czystego i suchego próbnika, opisania miejsca i poziomu poboru, zabezpieczenia próbki przed zanieczyszczeniem oraz zachowania zasad BHP, bo opary ropy są palne. Tak pobrana próbka może potem służyć do oznaczenia zawartości wody, osadów, gęstości czy ogólnej jakości ropy przed rozliczeniem albo dalszym przygotowaniem.
Ten przyrząd łatwo pomylić z innymi elementami używanymi przy kontroli ropy, bo na pierwszy rzut oka wygląda jak metalowy pojemnik. Jednak jego konstrukcja wskazuje na pobieranie próbki z konkretnej warstwy cieczy w zbiorniku, a nie na samo wykonywanie pomiaru czy transport. Do pomiaru gęstości ropy stosuje się zwykle areometr, gęstościomierz laboratoryjny albo układ pomiarowy z przeliczeniem do temperatury odniesienia, najczęściej po wcześniejszym pobraniu reprezentatywnej próbki. Areometr pływa w cieczy i ma skalę, a tutaj widać raczej zamykany próbnik opuszczany na lince lub uchwycie. Transport próbki do laboratorium też wymaga odpowiednich butelek, kanistrów lub naczyń z korkiem, etykietą i plombą, ale takie naczynie nie musi mieć mechanizmu otwierania na określonej głębokości. Samo przewiezienie próbki to już etap po pobraniu, nie funkcja tego urządzenia. Nie jest to również przyrząd do wytrącania zanieczyszczeń stałych. Usuwanie osadów, piasku czy cząstek mechanicznych wykonuje się przez sedymentację, filtrację, wirowanie albo w instalacjach przygotowania ropy, a nie przez samo zanurzenie takiego cylindra w zbiorniku. Typowy błąd myślowy polega tu na tym, że uczeń kojarzy próbkę ropy z badaniem laboratoryjnym i od razu wybiera gęstość albo oczyszczanie. W praktyce najpierw trzeba próbkę prawidłowo pobrać, zgodnie z procedurą, bo źle pobrana próbka daje potem ładne wyniki na papierze, ale mało warte technicznie.