W procesie oczyszczania eksploatowanej ropy naftowej stosuje się
Przykładowe zadanie CKE z 2022 roku: Informator o egzaminie zawodowym - technik górnictwa otworowego (GIW.08).
W procesie oczyszczania i przygotowania eksploatowanej ropy naftowej stosuje się inhibitory parafiny. Parafina rozpuszczona w ropie wytrąca się przy spadku temperatury i ciśnienia - osadza się na ściankach rur wydobywczych, w zbiornikach i rurociągach, zmniejszając ich przekrój. Inhibitory parafiny utrudniają tworzenie się kryształów i ich przywieranie do powierzchni.
Do zapamiętania: inhibitory parafiny dotyczą ropy, a inhibitory hydratów, etanoloaminy i sita molekularne - gazu ziemnego.
Inhibitory dozuje się do odwiertu lub instalacji w sposób ciągły albo okresowo. Gdy osady już powstaną, usuwa się je mechanicznie (skrobakami), cieplnie albo rozpuszczalnikami.
Skuteczność inhibitora sprawdza się, obserwując spadek ciśnienia w rurach i grubość osadów przy okresowych przeglądach.
Wszystkie błędne odpowiedzi to środki stosowane przy przygotowaniu gazu ziemnego, a nie ropy, dlatego łatwo je pomylić. Wodny roztwór etanoloaminy służy do odsiarczania gazu ziemnego - pochłania siarkowodór i dwutlenek węgla w kolumnie absorpcyjnej, a potem jest regenerowany przez podgrzanie.
Inhibitory hydratów, np. metanol lub glikole, zapobiegają tworzeniu się hydratów gazowych - stałych, lodopodobnych związków wody z węglowodorami, które mogą zatkać rurociągi i armaturę gazowe przy wysokim ciśnieniu i niskiej temperaturze.
Sita molekularne to porowate adsorbenty stosowane do osuszania gazu, np. przed jego skraplaniem, oraz do usuwania z niego niektórych zanieczyszczeń. Nie służą do oczyszczania ropy naftowej.
Prawidłowe są inhibitory parafiny, bo jako jedyne z wymienionych środków dotyczą problemu typowego dla ropy naftowej - wytrącania się parafiny w odwiertach i instalacjach.
Te środki działają więc na gaz, a nie na ropę.