W kompozytowym pliku PDF dla projektów z wielobarwnym tłem należy uwzględnić spady drukarskie o wielkości
Spady drukarskie dla projektu z wielobarwnym tłem w kompozytowym pliku PDF powinny mieścić się zwykle w zakresie 2,0-5,0 mm. To jest praktyczny zakres stosowany w przygotowaniu do druku, bo podczas cięcia arkuszy zawsze występują małe odchyłki technologiczne. Gilotyna, wykrawanie, bigowanie czy falcowanie nie są idealnie matematyczne, nawet przy dobrze ustawionej maszynie. Jeżeli tło, zdjęcie albo apla koloru dochodzi do krawędzi strony, trzeba je wyciągnąć poza format netto, czyli właśnie na spad. Dzięki temu po obcięciu nie pojawi się biały pasek przy brzegu. W typowych drukach akcydensowych, ulotkach, wizytówkach czy okładkach często przyjmuje się 3 mm, ale zakres 2-5 mm jest bezpieczną dobrą praktyką. Moim zdaniem warto zapamiętać: spad nie jest ozdobą pliku, tylko zapasem technologicznym dla introligatorni. W PDF powinien być też ustawiony poprawny TrimBox i BleedBox, a znaczniki cięcia nie mogą wchodzić w obszar pracy.
Zbyt mały spad, na poziomie 0,5-1,5 mm, może wyglądać rozsądnie na ekranie, ale w realnej produkcji jest po prostu ryzykowny. Przy wielobarwnym tle każdy minimalny błąd cięcia będzie widoczny jako biały lub niechciany pasek przy krawędzi. Częsty błąd myślowy polega na tym, że ktoś zakłada, iż skoro plik PDF jest dokładny co do ułamka milimetra, to maszyna też zetnie arkusz idealnie w tym samym miejscu. No niestety, papier pracuje, stos arkuszy może się lekko przesunąć, a proces wykończeniowy ma swoje tolerancje.
Z kolei wartości rzędu 6,0-7,5 mm są już zazwyczaj przesadzone dla zwykłych projektów poligraficznych, takich jak ulotki, plakaty, broszury czy wizytówki. Mogą się zdarzyć w specyficznych realizacjach, na przykład przy niektórych opakowaniach, wykrojnikach albo nietypowym wykończeniu, ale nie są standardową odpowiedzią dla kompozytowego PDF z tłem do krawędzi. Jeszcze większy spad, 10,0-12,0 mm, powoduje niepotrzebne powiększenie grafiki, większe zużycie obszaru arkusza i może utrudnić poprawną impozycję. To nie jest tak, że im większy spad, tym bardziej profesjonalny plik. Dobra praktyka polega na dobraniu spadu do technologii druku i wymagań drukarni. Najczęściej instrukcje prepress podają około 3 mm, czasem 2 mm lub 5 mm, dlatego zakres 2,0-5,0 mm jest najbardziej zgodny z normalną pracą w branży.
Z kolei wartości rzędu 6,0-7,5 mm są już zazwyczaj przesadzone dla zwykłych projektów poligraficznych, takich jak ulotki, plakaty, broszury czy wizytówki. Mogą się zdarzyć w specyficznych realizacjach, na przykład przy niektórych opakowaniach, wykrojnikach albo nietypowym wykończeniu, ale nie są standardową odpowiedzią dla kompozytowego PDF z tłem do krawędzi. Jeszcze większy spad, 10,0-12,0 mm, powoduje niepotrzebne powiększenie grafiki, większe zużycie obszaru arkusza i może utrudnić poprawną impozycję. To nie jest tak, że im większy spad, tym bardziej profesjonalny plik. Dobra praktyka polega na dobraniu spadu do technologii druku i wymagań drukarni. Najczęściej instrukcje prepress podają około 3 mm, czasem 2 mm lub 5 mm, dlatego zakres 2,0-5,0 mm jest najbardziej zgodny z normalną pracą w branży.