Określ wymiar brutto plakatu, jeżeli format netto jest równy A2, a spady są równe 3 mm.
Format netto A2 ma wymiar 420 x 594 mm, zgodnie z szeregiem formatów ISO 216. Netto oznacza tutaj docelowy rozmiar plakatu po przycięciu, czyli to, co klient finalnie dostanie do ręki albo co będzie widoczne po obróbce introligatorskiej. Spad 3 mm dodaje się z każdej strony użytku, a nie tylko raz do szerokości i raz do wysokości. Dlatego do każdego wymiaru trzeba doliczyć łącznie 6 mm: 3 mm z lewej i 3 mm z prawej, oraz 3 mm u góry i 3 mm na dole. Obliczenie jest więc proste: 420 + 6 = 426 mm oraz 594 + 6 = 600 mm. Wymiar brutto plakatu wynosi 426 x 600 mm. W praktyce oznacza to, że tło, zdjęcia lub inne elementy dochodzące do krawędzi muszą być wyciągnięte poza linię cięcia. Moim zdaniem to jedna z najważniejszych rzeczy w przygotowaniu plików do druku, bo brak spadów bardzo często kończy się białymi paskami po cięciu. Dobra praktyka w drukarniach to najczęściej 3 mm spadu przy ulotkach, plakatach i podobnych pracach, choć przy niektórych technologiach może być wymagane więcej.
Przy tym zadaniu najważniejsze jest rozróżnienie formatu netto i brutto oraz poprawne rozumienie spadu. Format A2 w systemie ISO 216 ma wymiar netto 420 x 594 mm. Jeżeli praca ma spady 3 mm, to nie oznacza, że dodajemy 3 mm tylko do całej szerokości i 3 mm tylko do całej wysokości. Spad występuje po obu stronach każdego wymiaru, więc do szerokości dochodzi 3 mm z lewej i 3 mm z prawej, razem 6 mm. Tak samo do wysokości dochodzi 6 mm. Stąd wymiar brutto musi wynosić 426 x 600 mm. Wynik 423 x 597 mm bierze się z dość częstego błędu, czyli doliczenia spadu tylko jednostronnie. W realnym pliku produkcyjnym takie przygotowanie byłoby za małe, bo po przeciwnej stronie zabrakłoby obszaru na bezpieczne cięcie. Wymiar 297 x 420 mm to w praktyce format A3 netto, więc jest to pomylenie poziomu formatu w szeregu A, a nie obliczenie spadów dla A2. Z kolei 600 x 847 mm odpowiada raczej formatowi A1 brutto po dodaniu 3 mm spadu z każdej strony, bo A1 ma 594 x 841 mm. To wygląda jak przeskoczenie o jeden format w górę. Z mojego doświadczenia w takich zadaniach najlepiej najpierw zapisać format netto, potem dopiero dodać spady osobno do obu wymiarów. W przygotowaniu do druku takie drobiazgi mają duże znaczenie, bo maszyna tnąca nie jest idealna co do ułamka milimetra, a spad właśnie zabezpiecza projekt przed widocznymi niedokładnościami cięcia.