Według zasad typografii, na końcu wersetu nie powinno się umieszczać
Na końcu wiersza nie należy umieszczać "wiszących" spójników, ponieważ wpływa to na czytelność i estetykę tekstu. Wiersz powinien kończyć się w sposób naturalny, a spójniki pozostawione na końcu mogą zakłócać płynność czytania, a także wprowadzać zamieszanie co do struktury zdania. Przykładem może być zdanie: "Kiedy przyjdzie wiosna, zacznę uprawiać ogród, a". Zostawienie spójnika "a" na końcu wiersza sugeruje, że zdanie nie jest zakończone, co może być mylące dla czytelnika. W dobrych praktykach edytorskich i literackich unika się takich konstrukcji, aby zapewnić klarowność i logiczny układ myśli. Ponadto, w typografii i składzie tekstu, istnieją zasady mówiące o tym, że każde zdanie powinno mieć swój koniec, co sprzyja lepszemu odbiorowi tekstu. Zatem, aby zachować profesjonalizm i zgodność z przyjętymi normami, zawsze należy dążyć do unikania umieszczania "wiszących" spójników na końcu wiersza.
Umieszczanie znaków przeniesienia, wielokropków czy dwukropków na końcu wiersza, choć nie jest zalecane, nie wpływa na czytelność tekstu w takim stopniu jak "wiszące" spójniki. Znaki przeniesienia są istotne w kontekście łamania tekstu i powinny być stosowane zgodnie z zasadami składniowymi, a ich obecność czy brak na końcu wiersza zależy od kontekstu. W przypadku wielokropków, ich zastosowanie sugeruje niedokończoność myśli, co w pewnych kontekstach może być pożądane, a w innych może wprowadzać w błąd, zwłaszcza jeśli nie ma wyraźnego wskazania, że zdanie wymaga kontynuacji. Natomiast dwukropek może być użyty do wprowadzenia przykładu lub wyliczenia, co również niekoniecznie musi być źle widziane na końcu wiersza, o ile kontekst jest odpowiednio sformułowany. W praktyce edytorskiej należy jednak pamiętać o pewnych zasadach, które mają na celu poprawę czytelności tekstu oraz ułatwienie odbioru informacji. Często błędem jest przeświadczenie, że jakiekolwiek zakończenie wiersza jest akceptowalne, podczas gdy w rzeczywistości powinno się dążyć do jasności, klarowności oraz spójności logicznej przekazu. Każdy element składniowy w zdaniu pełni swoją rolę i powinien być używany świadomie, a unikanie spójników na końcu wiersza jest jednym z podstawowych kroków do osiągnięcia wysokiej jakości tekstu.