Określ rozdzielczość pliku przeznaczonego do druku wielkoformatowego na podłożu o powierzchni 25 m2 zgodnie ze standardami przedstawionymi w tabeli.
| x | 1m | 2m | 3m | 4m | 5m | 6m | 7m | 8m | 9m | 10m |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| 1m | 150 | 120 | 100 | 80 | 72 | 72 | 60 | 50 | 40 | 40 |
| 2m | 120 | 100 | 100 | 72 | 72 | 60 | 60 | 50 | 40 | 40 |
| 3m | 100 | 100 | 72 | 60 | 60 | 60 | 50 | 50 | 40 | 40 |
| 4m | 80 | 72 | 60 | 60 | 60 | 50 | 50 | 50 | 40 | 40 |
| 5m | 72 | 72 | 60 | 60 | 50 | 50 | 50 | 40 | 40 | 40 |
| 6m | 72 | 60 | 60 | 50 | 50 | 50 | 50 | 40 | 40 | 40 |
| 7m | 60 | 60 | 50 | 50 | 50 | 50 | 40 | 40 | 40 | 40 |
| 8m | 50 | 50 | 50 | 50 | 40 | 40 | 40 | 40 | 30 | 30 |
| 9m | 40 | 40 | 40 | 40 | 40 | 40 | 40 | 30 | 30 | 30 |
| 10m | 40 | 40 | 40 | 40 | 40 | 40 | 40 | 30 | 30 | 30 |
A. 60 dpi
B. 72 dpi
C. 30 dpi
D. 50 dpi
Pytanie z egzaminu CKE, styczeń 2021 (arkusz A.55-SG-21.01).
W tym zadaniu poprawną wartością jest 50 dpi, bo powierzchnia 25 m² najprościej odpowiada formatowi 5 m × 5 m. W tabeli trzeba więc odszukać przecięcie wymiaru 5 m w wierszu i 5 m w kolumnie. W tej komórce podana jest rozdzielczość 50 dpi. To jest typowe podejście przy druku wielkoformatowym: im większy wydruk i im większa odległość oglądania, tym niższa może być rozdzielczość pliku, bez widocznej utraty jakości dla odbiorcy. Moim zdaniem to jedna z ważniejszych zasad w przygotowaniu plików, bo nie ma sensu robić banera 5 × 5 m w 300 dpi, plik byłby ogromny i trudny w obróbce. W praktyce dla siatek mesh, banerów frontlit, billboardów czy grafik na elewacje często stosuje się 30–72 dpi, zależnie od formatu i odległości oglądania. Tutaj standard z tabeli wskazuje dokładnie 50 dpi, więc plik powinien być przygotowany właśnie z taką rozdzielczością końcową w skali 1:1.
Przy tym pytaniu łatwo pomylić ogólną zasadę z konkretnym odczytem z tabeli. Rozdzielczość 72 dpi bywa kojarzona z grafiką ekranową albo z mniejszymi wydrukami wielkoformatowymi, dlatego wiele osób wybiera ją trochę automatycznie. Tyle że w tej tabeli 72 dpi pojawia się dla innych kombinacji wymiarów, na przykład przy mniejszych lub bardziej wąskich formatach, a nie dla podłoża o powierzchni 25 m² rozumianego jako 5 m × 5 m. W druku nie wybiera się rozdzielczości na oko, tylko według wymiaru końcowego i technologii wykonania. 60 dpi również jest blisko i technicznie mogłoby czasem wystarczyć, ale według podanego standardu dotyczy innych formatów, np. pól sąsiednich w tabeli. Tu trzeba trzymać się konkretnego przecięcia wiersza i kolumny. Z kolei 30 dpi jest wartością stosowaną raczej dla naprawdę dużych realizacji, oglądanych z dużej odległości, jak bardzo duże billboardy czy grafiki fasadowe. Dla 25 m² byłoby to już zbyt niskie według przedstawionych danych. Typowy błąd polega też na tym, że ktoś patrzy tylko na powierzchnię i nie przekłada jej na wymiary. A w tej tabeli standard jest zapisany wymiarami boków, więc trzeba przyjąć 5 m × 5 m, odczytać komórkę i dopiero wtedy wskazać rozdzielczość. Z mojego doświadczenia, takie tabelki są w produkcji bardzo praktyczne, bo pozwalają uniknąć zarówno za ciężkich plików, jak i widocznej pikselozy na wydruku.