Zarządca magazynu zamierza w pierwszej kolejności wydawać i rozliczać towary, które zostały nabyte najwcześniej. Jaką metodę rozchodu zapasów powinien przyjąć?
Metoda FIFO, czyli First In, First Out, działa tak, że najpierw wydaje się te towary, które kupiliśmy najwcześniej. To jest naprawdę ważne, zwłaszcza gdy mówimy o zarządzaniu zapasami, bo dzięki temu możemy uniknąć sytuacji, gdzie coś się przeterminowuje. Mówiąc wprost, chodzi o to, żeby nie trzymać zbyt długo np. jedzenia czy leków. W branży spożywczej to świetnie widać – na półkach zawsze są te najstarsze produkty na początku, żeby klienci dostawali świeże rzeczy. Z mojego doświadczenia, wdrożenie FIFO pomaga też w analizie kosztów, bo najstarsze zapasy rozliczamy po cenie, po jakiej je kupiliśmy, co jest super przy ustalaniu rentowności. No i jeszcze warto dodać, że klienci patrzą na to, jak firma dba o jakość swoich produktów, więc trzymanie się tej zasady może budować zaufanie.
Odpowiedzi HIFO, LIFO i LOFO nie pasują do tego, co było w pytaniu. HIFO to wydawanie najdroższych towarów jako pierwszych, ale to może wprowadzać zamieszanie w kwestii kosztów i zysków. Moim zdaniem, to nie jest najlepsza opcja, bo tańsze towary mogą potem długo leżeć w magazynie, a nie o to chodzi, zwłaszcza w przypadku czegoś, co traci na wartości, jak jedzenie. LIFO działa tak, że najpierw wydaje się te najnowsze towary, co znów może sprawić, że starsze będą w magazynie, a to jest ryzykowne, bo mogą się przeterminować. Z reguły ta metoda nie jest zgodna z zasadami rachunkowości i wprowadza bałagan w raportowaniu, szczególnie kiedy inflacja jest wysoka, bo nowe zapasy są droższe od tych starych. LOFO też nie jest popularne, bo wydaje się najtańsze towary jako pierwsze, co również rodzi problemy z jakością produktów. Ogólnie stosowanie tych metod może powodować kłopoty w zarządzaniu zapasami i z jakością. Dlatego te odpowiedzi nie są odpowiednie w kontekście zarządzania zapasami w hurtowni.