Aby stworzyć programową macierz RAID-1, konieczne jest użycie przynajmniej
Odpowiedź, która mówi o konieczności użycia przynajmniej dwóch dysków w RAID-1, jest jak najbardziej trafna. Ten system, znany jako mirroring, działa tak, że kopiuje dane na dwa różne dyski. Dzięki temu, gdy jeden z dysków się zepsuje, dane wciąż są dostępne na tym drugim, co znacząco poprawia dostępność i niezawodność całego systemu. Z mojego doświadczenia wynika, że RAID-1 jest super przydatny w miejscach, gdzie ważne jest, żeby wszystko działało sprawnie, jak na przykład w serwerach obsługujących ważne aplikacje czy bazy danych. Branżowe standardy, jak te od organizacji zajmujących się bezpieczeństwem informacji, mocno akcentują, jak ważna jest redundancja danych, dlatego RAID-1 jest często wybierany w różnych zastosowaniach. Dlatego, żeby RAID-1 działał efektywnie, trzeba mieć przynajmniej dwa dyski – to nie tylko wymóg, ale także najlepsza praktyka.
Wybór jednego dysku podzielonego na dwie partycje jako podstawy dla RAID-1 to całkowity błąd. RAID-1 potrzebuje dwóch fizycznych dysków, bo jego głównym celem jest ochrona danych przez ich mirroring. Jak podzielisz jeden dysk na partycje, to w razie awarii stracisz wszystko, bo wszystkie partycje, nawet te z danymi kopii, znikną. A to, że ktoś mówi, że trzy albo cztery dyski w RAID-1 to dobry pomysł, to też nie do końca prawda, bo w takim przypadku nie wykorzystujesz dodatkowego miejsca na zduplikowane dane. W RAID-1 każdy dodatkowy dysk tak naprawdę nie poprawia bezpieczeństwa ani wydajności, co jest błędnie rozumiane przez niektórych. Często ludzie myślą, że więcej dysków to automatycznie większe bezpieczeństwo, co w kontekście RAID-1 jest błędne. Kluczowe jest, żeby mieć przynajmniej dwa oddzielne dyski, żeby skutecznie chronić dane.