Ochronę przed dotykiem bezpośrednim (podstawową) zapewnia się przez zastosowanie
| for (let number = 2; number <= 20; number++) { let check = true; for (let test = 2; test < number; test++) { if (number % test === 0) { check = false; break; } } if (check) console.log(number); } |
Gratulacje, wybrałeś poprawną odpowiedź! Izolacja części czynnych jest jednym z podstawowych mechanizmów zabezpieczających przed dotykiem bezpośrednim. Izolacja ta służy do separacji części elektrycznej urządzenia od części dostępnych dla użytkownika. W praktyce, jeśli urządzenie jest prawidłowo zaprojektowane i zmontowane, to użytkownik nie powinien mieć bezpośredniego dostępu do części czynnych, które są pod napięciem. Izolacja może przyjmować różne formy, w tym izolację dielektryczną, jak np. obudowy z tworzyw sztucznych, powłoki izolacyjne na przewodach, czy izolacyjne elementy montażowe. Dobrze zaprojektowana i utrzymana izolacja zmniejsza ryzyko porażenia prądem do minimum, zgodnie z zasadami bezpieczeństwa obowiązującymi w branży elektrycznej.
Przykro mi, ale wybrałeś niepoprawną odpowiedź. Zrozumienie, jak zapewnić ochronę przed dotykiem bezpośrednim, jest kluczowe do bezpiecznej pracy z urządzeniami elektrycznymi. Separacja elektryczna to strategia zapewniająca bezpieczeństwo przez fizyczne oddzielenie obwodów, ale nie zapewnia ona bezpośredniej ochrony przed dotknięciem części czynnych. Nieuziemione połączenia wyrównawcze miejscowe są istotne dla bezpieczeństwa systemu, ale nie zapobiegają one bezpośredniemu dotykowi części pod napięciem. Izolowanie stanowiska komputerowego może zapobiec statycznemu rozładowaniu elektrycznemu, ale nie zapewnia ochrony przed dotknięciem bezpośrednim. Najlepszym rozwiązaniem jest zastosowanie izolacji części czynnych, co pozwala na oddzielenie części elektrycznej od części dostępnych dla użytkownika, zabezpieczając go przed porażeniem prądem.