W którym z wymienionych modeli barw nie ma komponentów, które mogłyby tworzyć kolor biały?
CMYK, czyli Cyan, Magenta, Yellow i Key (czyli czarny), to model, który znajdziesz wszędzie tam, gdzie coś się drukuje. W przeciwieństwie do RGB, które działa na zasadzie dodawania kolorów, w CMYK chodzi bardziej o odejmowanie od białego światła. Czyli jeśli chcesz uzyskać kolor biały, po prostu nie używasz żadnych atramentów. W praktyce to znaczy, że na białym papierze, który jest tłem, nie dodajesz żadnych kolorów – i voilà, masz biel. Dla grafików i projektantów to kluczowa sprawa, bo zrozumienie tego modelu ma ogromne znaczenie dla jakości druku. Moim zdaniem, warto łączyć różne modele kolorów, na przykład używając profili ICC, żeby kolory, które widzisz na ekranie, dobrze wyglądały też na papierze.
HSL, RGB i sRGB to zupełnie inne bajki niż CMYK. HSL, czyli Hue, Saturation i Lightness, to model, w którym kolory definiujesz przez odcień, nasycenie i jasność. Tu kolor biały wychodzi poprzez maksymalne zwiększenie jasności, a nie przez brak czegoś. RGB to z kolei model addytywny, gdzie miksujesz światło z trzech kolorów – czerwonego, zielonego i niebieskiego. Żeby uzyskać biały, musisz mieć wszystkie te składowe na maksa, więc brak czegokolwiek nie zadziała. sRGB to standardowy model RGB, zaprojektowany, by kolory na różnych urządzeniach wyglądały tak samo. Co do białego, w sRGB również chodzi o maksymalne nasycenie wszystkich składowych. W skrócie, brak składników w tych modelach nie pozwoli na uzyskanie bieli, i to jest coś, co trzeba rozumieć. Wiedza o różnicach między nimi jest istotna, zwłaszcza przy projektowaniu i druku, bo kolor ma znaczenie dla całego efektu wizualnego.