Kwalifikacja: INF.02 - Administracja i eksploatacja systemów komputerowych, urządzeń peryferyjnych i lokalnych sieci komputerowych

Wybierając odpowiedź inną niż RJ45, łatwo wpaść w pułapkę myślenia o starszych standardach połączeń, które w dzisiejszych czasach praktycznie nie są już stosowane w nowoczesnych drukarkach 3D. Przykładowo, złącze mini DIN, choć kiedyś popularne w urządzeniach takich jak klawiatury i myszki (np. PS/2), nie jest przeznaczone do transmisji danych o dużych rozmiarach i nie spełnia wymogów szybkiej, stabilnej komunikacji sieciowej. Centronics i Micro Ribbon to z kolei wtyki szeroko wykorzystywane w dawnych drukarkach igłowych czy atramentowych, głównie do połączenia portu równoległego z komputerem. Moim zdaniem te standardy są już całkowicie przestarzałe i spotykane raczej w muzealnych egzemplarzach sprzętu niż w nowoczesnych laboratoriach czy warsztatach. Współczesne drukarki 3D, szczególnie takie, które oferują komunikację przez WiFi, Ethernet i USB, bazują na rozwiązaniach cyfrowych umożliwiających integrację z sieciami komputerowymi, przesyłanie dużych plików oraz zdalne sterowanie. Z mojego doświadczenia wynika, że wiele osób myli się, sugerując się dawnymi skojarzeniami z portami typowymi dla starszych peryferiów komputerowych, jednak świat druku 3D mocno się zmodernizował. Dziś komunikacja przez RJ45, czyli standardowy port Ethernet, jest nie tylko wygodna, ale wręcz niezbędna przy pracy w środowisku produkcyjnym czy edukacyjnym, gdzie stabilność połączenia, szybkość przesyłu i bezpieczeństwo danych mają kluczowe znaczenie. Brak znajomości obecnych wymagań branżowych potrafi prowadzić do nietrafionych wyborów, dlatego warto rozumieć, że RJ45 to tak naprawdę synonim nowoczesnej, przewodowej komunikacji sieciowej, szczególnie w kontekście przemysłowych urządzeń, jakimi są drukarki 3D.