Za pomocą programu Acrylic Wi-Fi Home wykonano test, którego wyniki przedstawiono na zrzucie. Na ich podstawie można stwierdzić, że dostępna sieć bezprzewodowa
A. osiąga maksymalną szybkość transferu 72 Mbps
B. korzysta z kanałów 10 ÷ 12
C. jest nieszyfrowana
D. ma bardzo dobrą jakość sygnału
Pytanie z egzaminu CKE, czerwiec 2018 (arkusz EE.08-X-18.06).
Na zrzucie z programu Acrylic Wi‑Fi Home najważniejsza jest kolumna dotycząca zabezpieczeń. Przy badanej sieci widać wpis Open w kolumnie WEP, a w części WPA nie ma informacji o użytym mechanizmie ochrony. Oznacza to, że sieć jest otwarta, czyli nieszyfrowana. W praktyce każdy klient znajdujący się w zasięgu może się z nią połączyć bez podawania hasła, o ile administrator nie zastosował innych ograniczeń, np. filtracji MAC, która i tak nie jest mocnym zabezpieczeniem. Moim zdaniem to jedna z pierwszych rzeczy, na które trzeba patrzeć podczas analizy Wi‑Fi, bo otwarta sieć oznacza duże ryzyko podsłuchu transmisji, przejęcia sesji albo nieautoryzowanego korzystania z Internetu. Dobrą praktyką branżową jest stosowanie co najmniej WPA2‑Personal z AES, a obecnie najlepiej WPA3, jeśli sprzęt to obsługuje. Sam odczyt RSSI, kanału czy maksymalnej szybkości nie mówi o bezpieczeństwie tak jednoznacznie jak pole Open. W diagnostyce sieci bezprzewodowych takie narzędzia jak Acrylic Wi‑Fi, inSSIDer czy WiFi Analyzer pomagają szybko sprawdzić SSID, BSSID/MAC punktu dostępowego, poziom sygnału, kanał, standard 802.11 oraz typ szyfrowania.
Przy analizie wyników z Acrylic Wi‑Fi Home łatwo pomylić kilka parametrów, bo program pokazuje obok siebie informacje o kanale, sile sygnału, standardzie 802.11, przepustowości i zabezpieczeniach. W tym przypadku wniosek o kanałach 10 ÷ 12 nie wynika ze zrzutu. W kolumnie Chan widnieje zapis 6+10, co oznacza pracę z użyciem kanału podstawowego i dodatkowego przy szerszym paśmie, a nie prosty zakres od 10 do 12. W paśmie 2,4 GHz trzeba też pamiętać, że kanały częściowo się nakładają, dlatego w praktyce najczęściej zaleca się używanie 1, 6 i 11, jeśli mówimy o klasycznym planowaniu sieci Wi‑Fi.
Nie można też uznać, że sieć ma bardzo dobrą jakość sygnału. RSSI około -72 dBm jest raczej słaby lub średni, zależnie od warunków i wymagań aplikacji. Do zwykłego przeglądania stron może jeszcze działać, ale dla wideokonferencji, VoIP albo stabilnego transferu plików lepiej celować w wartości bliżej -60 dBm lub mocniejsze. Widać też, że ocena Signal Quality w gwiazdkach nie jest wysoka, więc nie ma podstaw do stwierdzenia bardzo dobrej jakości.
Błędny jest również wniosek o maksymalnej szybkości 72 Mbps. Na zrzucie w kolumnie Max Speed widnieje 150 Mbps. Trzeba przy tym uważać: jest to szybkość warstwy radiowej, a nie realny transfer plików. Rzeczywista przepustowość zwykle jest niższa przez narzut protokołów, zakłócenia, retransmisje i współdzielenie medium radiowego. Najbardziej jednoznaczna informacja na ekranie dotyczy zabezpieczeń: wpis Open wskazuje sieć otwartą, czyli nieszyfrowaną. To właśnie ten parametr powinien naprowadzić na poprawny wniosek.
Nie można też uznać, że sieć ma bardzo dobrą jakość sygnału. RSSI około -72 dBm jest raczej słaby lub średni, zależnie od warunków i wymagań aplikacji. Do zwykłego przeglądania stron może jeszcze działać, ale dla wideokonferencji, VoIP albo stabilnego transferu plików lepiej celować w wartości bliżej -60 dBm lub mocniejsze. Widać też, że ocena Signal Quality w gwiazdkach nie jest wysoka, więc nie ma podstaw do stwierdzenia bardzo dobrej jakości.
Błędny jest również wniosek o maksymalnej szybkości 72 Mbps. Na zrzucie w kolumnie Max Speed widnieje 150 Mbps. Trzeba przy tym uważać: jest to szybkość warstwy radiowej, a nie realny transfer plików. Rzeczywista przepustowość zwykle jest niższa przez narzut protokołów, zakłócenia, retransmisje i współdzielenie medium radiowego. Najbardziej jednoznaczna informacja na ekranie dotyczy zabezpieczeń: wpis Open wskazuje sieć otwartą, czyli nieszyfrowaną. To właśnie ten parametr powinien naprowadzić na poprawny wniosek.