W sieciach bezprzewodowych Ad-Hoc IBSS (Independent Basic Service Set) stosowana jest fizyczna topologia
A. siatki
B. pierścienia
C. magistrali
D. gwiazdy
Pytanie z egzaminu CKE, styczeń 2021 (arkusz E.13-SG-21.01).
Odpowiedź siatki jest właściwa, bo sieć Ad-Hoc IBSS w standardzie IEEE 802.11 działa bez punktu dostępowego, czyli bez centralnego urządzenia typu access point. Stacje klienckie tworzą niezależny zestaw usług podstawowych i komunikują się bezpośrednio między sobą, o ile są w zasięgu radiowym. Właśnie dlatego fizycznie kojarzy się to z topologią siatki: nie ma jednego centrum, a urządzenia mogą zestawiać połączenia peer-to-peer z innymi uczestnikami sieci. W praktyce może to być np. szybkie połączenie kilku laptopów w terenie, konfiguracja urządzeń pomiarowych albo tymczasowa sieć w miejscu, gdzie nie ma infrastruktury LAN. Moim zdaniem najważniejsze do zapamiętania jest porównanie: tryb infrastrukturalny Wi-Fi to zwykle gwiazda z access pointem w środku, a tryb IBSS to układ zdecentralizowany, bardziej siatkowy. W dobrych praktykach branżowych warto też pamiętać, że takie sieci są raczej tymczasowe i mniej wygodne w zarządzaniu niż sieci z AP, szczególnie pod kątem roamingu, kontroli dostępu i bezpieczeństwa transmisji.
W tym pytaniu łatwo pomylić tryb Ad-Hoc z typową domową albo szkolną siecią Wi-Fi. Gwiazda pasuje do trybu infrastrukturalnego, czyli takiego, gdzie wszystkie komputery, telefony i drukarki łączą się z punktem dostępowym. Access point jest wtedy centrum komunikacji i to przez niego przechodzi większość ruchu w obrębie sieci bezprzewodowej. W IBSS tego elementu nie ma, więc nazywanie tej topologii gwiazdą prowadzi w złą stronę. To częsty błąd, bo użytkownik widzi Wi-Fi i od razu myśli o routerze z antenkami, a tu chodzi o tryb pracy bez routera jako centrum. Pierścień również nie pasuje do sieci Ad-Hoc. Topologia pierścienia zakłada logiczne lub fizyczne połączenie urządzeń w zamknięty obieg, często kojarzone historycznie z Token Ring. W Wi-Fi Ad-Hoc nie ma przekazywania ramek po kolei do następnego węzła w stałym okręgu, nie ma też deterministycznego dostępu opartego na tokenie. Magistrala może się komuś skojarzyć z tym, że medium radiowe jest współdzielone, ale to też nie jest poprawne określenie fizycznej topologii IBSS. Standard IEEE 802.11 korzysta z mechanizmów dostępu do medium, takich jak CSMA/CA, jednak wspólne medium radiowe nie oznacza klasycznej magistrali znanej z dawnych sieci koncentrycznych Ethernet. W Ad-Hoc kluczowa jest komunikacja bezpośrednia między stacjami i brak centralnego punktu, dlatego najtrafniejszym opisem jest siatka. Z mojego doświadczenia najlepiej uczyć się tego przez zestawienie: infrastruktura Wi-Fi = gwiazda, Ad-Hoc IBSS = siatka, a pierścień i magistrala to raczej stare lub przewodowe skojarzenia topologiczne, nie ten przypadek.