Który adres IP w systemie dziesiętnym odpowiada adresowi IP 10101010.00001111.10100000.11111100 zapisanemu w systemie binarnym?
A. 170.15.160.252
B. 170.14.160.252
C. 171.15.159.252
D. 171.14.159.252
Pytanie z egzaminu CKE, styczeń 2014 (arkusz E.12-X-14.01).
Adres 10101010.00001111.10100000.11111100 jest zapisem IPv4 w postaci binarnej, podzielonym na cztery oktety, czyli cztery grupy po 8 bitów. W standardowym zapisie dziesiętnym z kropkami każdy oktet przeliczamy osobno, od lewej strony według wag: 128, 64, 32, 16, 8, 4, 2, 1. Dla 10101010 mamy 128 + 32 + 8 + 2 = 170. Dla 00001111 wychodzi 8 + 4 + 2 + 1 = 15. Dla 10100000 liczymy 128 + 32 = 160. Ostatni oktet 11111100 to 128 + 64 + 32 + 16 + 8 + 4 = 252. Po połączeniu tych czterech wartości dostajemy 170.15.160.252. To jest typowy sposób konwersji adresów IPv4, używany np. przy analizie masek podsieci, konfiguracji interfejsów sieciowych, sprawdzaniu tras routingu albo przy pracy z dokumentacją sieciową. Moim zdaniem warto dobrze opanować te wagi bitów, bo potem dużo łatwiej rozumie się podsieci typu /24, /26 czy /30, zamiast tylko zgadywać z kalkulatora.
W tym zadaniu najważniejsze jest to, żeby nie przeliczać całego ciągu binarnego jako jednej dużej liczby, tylko potraktować adres IPv4 zgodnie z zasadą zapisu kropkowo-dziesiętnego. Każda część oddzielona kropką to osobny oktet, czyli dokładnie 8 bitów, a jego wartość może mieścić się od 0 do 255. Typowy błąd polega na przesunięciu wag bitów albo pomyleniu najmłodszego bitu z najstarszym. Stąd może się pojawić wartość 171 zamiast 170, bo do oktetu 10101010 ktoś jakby dopisał dodatkowe 1 lub potraktował ostatnie zero jak jedynkę. To drobna różnica, ale w adresacji IP oznacza już zupełnie inny adres hosta lub sieci. Podobnie wartość 14 zamiast 15 w drugim oktecie wynika zwykle z pominięcia ostatniej jedynki w 00001111. A ten ostatni bit ma wagę 1, więc nie można go zignorować. Wartość 159 zamiast 160 przy oktecie 10100000 też pokazuje pomyłkę w wagach: poprawnie są aktywne bity 128 i 32, razem 160, a nie coś w okolicy 128 + 31. W praktyce sieciowej takie błędy są dość zdradliwe, bo adres wygląda podobnie, ale komputer będzie próbował komunikować się z innym hostem. Z mojego doświadczenia najlepiej rozpisać sobie nad oktetem wagi 128 64 32 16 8 4 2 1 i dopiero wtedy dodawać te pozycje, pod którymi stoi 1. To proste, ale bardzo skuteczne.