Który adres IP w systemie dziesiętnym odpowiada adresowi IP 10101100.00010000.00011110.10000001 zapisanemu w systemie binarnym?
A. 172.16.30.128
B. 173.16.30.129
C. 172.16.30.129
D. 172.17.30.129
Adres binarny 10101100.00010000.00011110.10000001 jest zapisany jako IPv4, czyli cztery oktety po 8 bitów, rozdzielone kropkami. Każdy oktet przeliczamy osobno na system dziesiętny, zgodnie ze standardowym zapisem kropkowo-dziesiętnym używanym w sieciach TCP/IP. Pierwszy oktet 10101100₂ daje 128 + 32 + 8 + 4 = 172. Drugi oktet 00010000₂ to 16. Trzeci 00011110₂ to 16 + 8 + 4 + 2 = 30. Czwarty 10000001₂ to 128 + 1 = 129. Po złożeniu wychodzi więc 172.16.30.129. Moim zdaniem najważniejsze jest tu pilnowanie granic oktetów, bo w praktyce przy adresacji IPv4, konfiguracji routera, maski podsieci czy DHCP właśnie tak analizuje się adresy. Dobra praktyka branżowa jest taka, żeby każdy oktet liczyć od wag 128, 64, 32, 16, 8, 4, 2, 1 i nie mieszać bitów między oktetami. Taka umiejętność przydaje się szczególnie przy subnettingu, rozpoznawaniu adresu sieci, hosta i broadcastu.
W tym zadaniu łatwo się pomylić, bo adres wygląda jak jeden długi ciąg zer i jedynek, ale w IPv4 nie przeliczamy go jako jednej dużej liczby. Standardowy zapis IPv4 składa się z czterech oktetów, a każdy oktet ma dokładnie 8 bitów i może mieć wartość od 0 do 255. Dlatego trzeba osobno przeliczyć 10101100, 00010000, 00011110 i 10000001. Typowy błąd prowadzący do wyniku 173.16.30.129 polega na dodaniu nieistniejącej jedynki w pierwszym oktecie albo na złym przypisaniu wag bitów. Wagi nie są przypadkowe: od lewej strony mamy 128, 64, 32, 16, 8, 4, 2, 1. Dla 10101100 aktywne są 128, 32, 8 i 4, co daje 172, a nie 173. Wynik 172.16.30.128 oznacza zwykle, że ktoś dobrze policzył prawie cały adres, ale pominął ostatni bit w czwartym oktecie. Oktet 10000001 ma ustawiony bit 128 i bit 1, więc daje 129. Z kolei 172.17.30.129 sugeruje błąd w drugim oktecie: 00010000 to tylko 16, bo ustawiona jest wyłącznie waga 16, a nie 16 + 1. Z mojego doświadczenia takie pomyłki najczęściej wynikają z liczenia w pośpiechu albo z przesunięcia pozycji bitów o jedno miejsce. W sieciach komputerowych warto robić to spokojnie, kolumnami, bo te same zasady stosuje się potem przy maskach podsieci, adresach prywatnych, konfiguracji interfejsów i analizie pakietów.