Który z adresów IP ma przypisaną maskę w postaci pełnej, wynikającą z klasy adresu?
A. 169.12.19.6, 255.255.255.0
B. 118.20.15.6, 255.255.0.0
C. 140.16.5.18, 255.255.255.0
D. 180.12.56.1, 255.255.0.0
Pytanie z egzaminu CKE, styczeń 2018 (arkusz E.13-X-18.01).
Adres 180.12.56.1 należy do klasy B, bo jego pierwszy oktet, czyli 180, mieści się w zakresie od 128 do 191. Dla adresów klasy B domyślna, klasowa maska sieci to 255.255.0.0, czyli zapis prefiksowy /16. Oznacza to, że pierwsze dwa oktety identyfikują część sieciową, a dwa kolejne są przeznaczone na hosty. Dlatego para 180.12.56.1, 255.255.0.0 jest zgodna z maską wynikającą bezpośrednio z klasy adresu. W praktyce dziś najczęściej używa się CIDR i VLSM, czyli adresowania bezklasowego, gdzie maska może być dobrana elastycznie, np. /24 dla podsieci z około 254 hostami. Ale w pytaniach o klasy adresów trzeba wrócić do starego podziału: klasa A ma 255.0.0.0, klasa B ma 255.255.0.0, a klasa C ma 255.255.255.0. Moim zdaniem warto to znać, bo nawet jeśli w nowoczesnych sieciach klasy nie są już podstawą projektowania, to nadal pomagają szybko ocenić adresację, czytać starszą dokumentację i rozumieć, skąd wzięły się pewne domyślne ustawienia w konfiguracji sieciowej.
W tym zadaniu łatwo pomylić maskę dobraną administracyjnie z maską wynikającą z klasy adresu. Kluczowy jest pierwszy oktet adresu IPv4. Adresy z zakresu 1-126 należą do klasy A i ich klasyczna maska domyślna to 255.0.0.0. Dlatego adres 118.20.15.6 nie powinien mieć, w ujęciu klasowym, maski 255.255.0.0. Taka maska oznaczałaby raczej podsieciowanie lub adresowanie bezklasowe, a nie maskę pełną wynikającą z klasy. Adresy zaczynające się od 140, 169 oraz 180 mieszczą się w zakresie 128-191, więc są adresami klasy B. Dla klasy B domyślną maską jest 255.255.0.0. Z tego powodu zestawienie adresu 140.16.5.18 z maską 255.255.255.0 nie odpowiada zasadzie klasowej, mimo że taka maska może być całkiem sensowna w realnej sieci firmowej przy CIDR. Podobnie 169.12.19.6 z maską 255.255.255.0 nie jest odpowiedzią klasową. Tu dodatkowo część osób kojarzy zakres 169.254.0.0/16 z adresami link-local APIPA, ale to nie dotyczy całego 169.0.0.0 w prostym podziale klasowym, a już na pewno nie zmienia domyślnej maski klasy B. Typowy błąd polega na patrzeniu tylko na to, czy maska wygląda normalnie, np. 255.255.255.0, zamiast sprawdzić klasę po pierwszym oktecie. W testach technicznych trzeba rozdzielać dwa światy: historyczne adresowanie klasowe oraz współczesne CIDR. W praktyce administratorzy używają prefiksów typu /24, /25 czy /30 zależnie od potrzeb, ale jeśli pytanie mówi o masce wynikającej z klasy adresu, obowiązują stare standardowe zakresy klas A, B i C.