Jeżeli adres IP stacji roboczej ma postać 192.168.5.130/27, to adres rozgłoszeniowy oraz maksymalna liczba hostów w sieci wynoszą odpowiednio
A. 192.168.5.158; 31 hostów
B. 192.168.5.191; 62 hosty
C. 192.168.5.255; 254 hosty
D. 192.168.5.159; 30 hostów
Adres 192.168.5.130/27 należy do podsieci 192.168.5.128/27, a jej adres rozgłoszeniowy to 192.168.5.159. Prefiks /27 oznacza, że 27 bitów jest częścią sieci, a 5 bitów zostaje na adresowanie hostów. Maska dziesiętna to 255.255.255.224, bo w ostatnim oktecie krok podsieci wynosi 32. Zakresy w tej klasie adresowej idą więc tak: 192.168.5.0-31, 32-63, 64-95, 96-127, 128-159, 160-191 itd. Skoro końcówka adresu to 130, wpada ona do przedziału 128-159. Adres 192.168.5.128 jest adresem sieci, 192.168.5.159 adresem rozgłoszeniowym, a hosty mogą mieć adresy od 192.168.5.129 do 192.168.5.158. Liczba wszystkich adresów w podsieci /27 to 2⁵ = 32, ale dwa adresy są zarezerwowane: adres sieci i broadcast. Dlatego maksymalnie można użyć 30 hostów. W praktyce ta wiedza jest potrzebna przy planowaniu VLAN-ów, konfiguracji DHCP, statycznym adresowaniu drukarek, kamer IP czy punktów dostępowych. Moim zdaniem to jeden z tych przykładów, które najlepiej liczyć przez rozmiar bloku, bo wtedy łatwo uniknąć pomyłki. Dobra praktyka administracyjna jest taka, żeby nie przydzielać ręcznie adresu sieci ani rozgłoszeniowego urządzeniom końcowym, bo powoduje to konflikty i dziwne problemy z komunikacją w LAN.
W tym zadaniu najczęstsza pułapka polega na pomyleniu ostatniego adresu hosta z adresem rozgłoszeniowym albo na zastosowaniu maski z innej podsieci. Dla adresu 192.168.5.130/27 maska ma postać 255.255.255.224, czyli blok w ostatnim oktecie ma rozmiar 32 adresów. Zakres zawierający końcówkę 130 zaczyna się od 128 i kończy na 159. To oznacza, że 192.168.5.128 jest adresem sieci, 192.168.5.159 jest adresem broadcast, a 192.168.5.158 to ostatni poprawny adres hosta. Jeżeli ktoś wskazuje 192.168.5.158 jako rozgłoszeniowy, to tak naprawdę przesunął się o jeden adres za wcześnie. To dość ludzki błąd, bo w praktyce często patrzymy na ostatni używalny adres i zapominamy, że broadcast stoi zaraz po nim. Równie myląca jest liczba 31 hostów. W podsieci /27 jest 32 adresy łącznie, ale nie wszystkie można przypisać komputerom, serwerom czy drukarkom. Trzeba odjąć adres sieci oraz adres rozgłoszeniowy, więc zostaje 30 hostów. Wskazanie 192.168.5.191 i 62 hostów wynika już z użycia logiki właściwej dla /26, gdzie blok ma 64 adresy, a nie 32. Z kolei 192.168.5.255 i 254 hosty pasują do typowej sieci /24, czyli maski 255.255.255.0, ale nie do prefiksu /27. Z mojego doświadczenia najlepiej przy takich zadaniach najpierw ustalić rozmiar bloku, potem znaleźć przedział, w którym leży adres IP, a dopiero na końcu liczyć hosty. Tak robi się też przy sensownym projektowaniu adresacji w sieciach firmowych, szczególnie gdy dzieli się jedną pulę prywatną na mniejsze podsieci dla działów, VLAN-ów albo usług sieciowych.