Adresem rozgłoszeniowym w podsieci o adresie IPv4 192.168.160.0/21 jest
A. 192.168.167.255
B. 192.168.7.255
C. 192.168.255.254
D. 192.168.160.254
Pytanie z egzaminu CKE, styczeń 2021 (arkusz EE.08-SG-21.01).
Adres 192.168.167.255 jest adresem rozgłoszeniowym tej podsieci, bo zapis 192.168.160.0/21 oznacza maskę 255.255.248.0. Prefiks /21 zostawia 21 bitów na część sieciową, więc w trzecim oktecie rozmiar bloku wynosi 8: podsieci zaczynają się od 192.168.0.0, 192.168.8.0, 192.168.16.0 itd. Skoro dana podsieć startuje od 192.168.160.0, to obejmuje zakres trzeciego oktetu od 160 do 167. Ostatni adres w tym zakresie, czyli 192.168.167.255, jest broadcastem. Adresy hostów są od 192.168.160.1 do 192.168.167.254. W praktyce takie liczenie jest bardzo ważne przy konfiguracji routerów, DHCP, VLAN-ów i reguł firewall. Z mojego doświadczenia najlepiej zawsze ustalić maskę, rozmiar bloku i dopiero potem zakres, bo wtedy łatwiej uniknąć głupich pomyłek. To jest zgodne z zasadami adresacji IPv4 i CIDR, opisanymi m.in. w standardach RFC dotyczących routingu bezklasowego.
W tym zadaniu najczęstszy błąd polega na patrzeniu tylko na ostatni oktet adresu, a nie na całą maskę podsieci. Dla 192.168.160.0/21 maska to 255.255.248.0, więc granica podsieci przebiega w trzecim oktecie, a nie tylko w czwartym. Rozmiar bloku w trzecim oktecie wynosi 8, dlatego sieć zaczynająca się od 160 kończy się dopiero na 167. Dopiero ostatni adres tego zakresu, 192.168.167.255, jest adresem rozgłoszeniowym. Adres 192.168.160.254 wygląda kusząco, bo jest blisko początku podsieci i kończy się na .254, ale to normalny adres hosta, który można przypisać urządzeniu, jeśli nie jest zajęty przez bramę, serwer czy rezerwację DHCP. Adres 192.168.7.255 należy do zupełnie innego zakresu, więc nie pasuje do sieci zaczynającej się od 192.168.160.0. Z kolei 192.168.255.254 także jest poza badaną podsiecią; tu widać typowe myślenie, że skoro 192.168.x.x to „ta sama sieć”, to wszystko pasuje. No właśnie nie, bo o przynależności decyduje maska. Moim zdaniem warto ćwiczyć takie przykłady ręcznie, bo w pracy administratora pomylenie broadcastu z adresem hosta potrafi popsuć konfigurację DHCP, routing albo diagnostykę pakietów w Wiresharku.