Domyślnie dostęp anonimowy do zasobów serwera FTP umożliwia
A. prawa do odczytu i zapisu
B. tylko prawo do zapisu
C. tylko prawo do odczytu
D. pełne prawa dostępu
Pytanie z egzaminu CKE, styczeń 2017 (arkusz E.13-X-17.01).
Dostęp anonimowy do zasobów serwera FTP domyślnie umożliwia tylko odczyt, czyli pobieranie plików z udostępnionego katalogu. Chodzi o sytuację, w której użytkownik loguje się jako anonymous albo ftp, zwykle bez indywidualnego konta w systemie. Taki mechanizm był stosowany głównie do publicznego udostępniania plików, np. sterowników, dokumentacji, obrazów ISO albo aktualizacji. Zgodnie z zasadą najmniejszych uprawnień użytkownik anonimowy nie powinien mieć możliwości modyfikowania zawartości serwera, bo to od razu robi się ryzykowne. Moim zdaniem to jedna z tych prostych zasad, które naprawdę warto zapamiętać: anonimowy = publiczny odczyt, a nie administracja plikami. W praktyce administratorzy konfigurują taki dostęp w wydzielonym katalogu, często z ograniczeniem typu chroot/jail, aby użytkownik nie widział reszty systemu plików. Dobre praktyki bezpieczeństwa mówią też, żeby dostęp anonimowy wyłączać, jeśli nie jest potrzebny, a gdy już jest używany, to kontrolować logi, limity transferu i prawa do katalogów. FTP jako protokół opisany historycznie m.in. w RFC 959 nie szyfruje domyślnie transmisji, więc w nowszych środowiskach częściej wybiera się FTPS albo SFTP, szczególnie gdy w grę wchodzą konta użytkowników i dane wrażliwe.
W przypadku anonimowego dostępu do FTP łatwo pomylić sam fakt wejścia na serwer z posiadaniem szerokich uprawnień. To, że serwer pozwala zalogować się bez indywidualnego konta, nie oznacza automatycznie pełnej kontroli nad plikami. Pełne prawa dostępu, czyli odczyt, zapis, usuwanie i często zmiana struktury katalogów, byłyby bardzo niebezpieczne dla usługi publicznej. Każdy mógłby wtedy podmienić pliki, skasować zasoby albo wrzucić złośliwe oprogramowanie. Z mojego doświadczenia takie ustawienie jest raczej przykładem złej konfiguracji, a nie domyślnego zachowania. Równie mylące jest założenie, że anonimowy użytkownik ma tylko prawo zapisu. Sam zapis bez odczytu czasem spotyka się w specjalnych katalogach typu upload, ale wymaga celowej konfiguracji administratora i dodatkowych zabezpieczeń. Nie jest to standardowy, domyślny model publicznego FTP. Tak samo prawa do odczytu i zapisu naraz mogą istnieć, ale tylko wtedy, gdy administrator świadomie zmieni uprawnienia katalogu oraz ustawienia demona FTP, np. vsftpd, ProFTPD czy FileZilla Server. W typowej konfiguracji dostęp anonimowy służy do pobierania udostępnionych materiałów, a nie do ich modyfikowania. Kluczowa jest tu zasada najmniejszych uprawnień: użytkownik otrzymuje tylko to, co jest konieczne do wykonania zadania. Dlatego domyślnie anonimowy FTP kojarzymy z odczytem, najczęściej z katalogu publicznego, a nie z możliwością zapisywania czegokolwiek na serwerze.