Szerokopasmowy dostęp do Internetu przy różnej prędkości pobierania i wysyłania danych zapewnia technologia
A. QAM
B. MSK
C. ISDN
D. ADSL
Pytanie z egzaminu CKE, czerwiec 2019 (arkusz EE.08-X-19.06).
ADSL, czyli Asymmetric Digital Subscriber Line, to technologia szerokopasmowego dostępu do Internetu, w której prędkość pobierania danych jest większa niż prędkość wysyłania. Właśnie słowo „asymmetric” jest tutaj kluczowe. W praktyce domowy użytkownik częściej pobiera dane: strony WWW, aktualizacje, filmy, pliki z chmury, niż wysyła duże ilości informacji, dlatego taki podział pasma był sensowny i długo bardzo popularny. ADSL działa na zwykłej miedzianej parze telefonicznej, ale używa innych zakresów częstotliwości niż klasyczna rozmowa telefoniczna, więc przy zastosowaniu splittera można było jednocześnie korzystać z telefonu i Internetu. Od strony sieci operatora linia abonenta trafia zwykle do urządzenia DSLAM, które zbiera wiele połączeń DSL. Warto kojarzyć standardy ITU-T G.992.x, np. ADSL, ADSL2 i ADSL2+, bo w dokumentacji technicznej takie oznaczenia pojawiają się dość często. Moim zdaniem to dobry przykład technologii, gdzie sama nazwa bardzo pomaga w zapamiętaniu zasady działania: asymetryczne prędkości, szerokopasmowy dostęp i transmisja po kablu telefonicznym.
W tym pytaniu łatwo pomylić technologię dostępową z techniką modulacji albo starszą usługą telekomunikacyjną. MSK, czyli Minimum Shift Keying, jest sposobem modulacji sygnału cyfrowego. Opisuje, jak zakodować informacje w przebiegu radiowym lub elektrycznym, ale samo w sobie nie jest usługą szerokopasmowego dostępu do Internetu dla użytkownika końcowego. Podobnie QAM, czyli Quadrature Amplitude Modulation, też jest modulacją. QAM jest bardzo ważne w praktyce, bo występuje na przykład w modemach kablowych, Wi-Fi czy systemach DSL, ale nie oznacza konkretnej usługi typu „łącze internetowe o różnych prędkościach pobierania i wysyłania”. To trochę jakby pomylić rodzaj silnika z całym samochodem. ISDN natomiast jest cyfrową siecią usług zintegrowanych, kojarzoną głównie z telefonią cyfrową i dostępem komutowanym. Oferowała lepszą jakość i większe możliwości niż analogowy modem, ale jej typowe przepływności, np. kanały B po 64 kb/s, nie pasują do pojęcia współczesnego dostępu szerokopasmowego. Typowy błąd myślowy polega na tym, że każda technologia „cyfrowa” albo „modulacyjna” wydaje się kandydatem na szybki Internet. W zadaniu trzeba jednak zwrócić uwagę na różne prędkości pobierania i wysyłania. To bezpośrednio wskazuje na ADSL, gdzie asymetria pasma jest cechą podstawową, a nie dodatkiem czy przypadkiem.