Kwalifikacja: INF.02 - Administracja i eksploatacja systemów komputerowych, urządzeń peryferyjnych i lokalnych sieci komputerowych

Patrząc na ten ekran konfiguracji Windows Update łatwo wyciągnąć pochopne wnioski, jeśli nie kojarzy się dokładnie, co oznacza każda opcja. Wiele osób skupia się na komunikatach o restartach albo na godzinach aktywności i myśli, że to jest „ten najważniejszy” parametr, którym interesuje się administrator po świeżej instalacji systemu. Tymczasem w pokazanej konfiguracji widać, że powiadamianie o konieczności ponownego uruchomienia jest włączone, a nie wyłączone. Administrator nie chciał ukrywać komunikatów o restartach – to byłoby wręcz sprzeczne z dobrymi praktykami, bo brak jasnej informacji o wymaganym restarcie powoduje, że aktualizacje bezpieczeństwa potrafią wisieć tygodniami w stanie „oczekuje na ponowne uruchomienie”. Podobnie opcja pobierania aktualizacji przy połączeniach taryfowych jest tutaj wyłączona. To też jest logiczne: przy łączach z limitem danych lub rozliczanych za transfer dopuszczanie automatycznych aktualizacji może generować niepotrzebne koszty. Administrator raczej będzie to świadomie blokował, a nie wymuszał, chyba że jest w bardzo specyficznym środowisku. Częstym błędem myślowym jest założenie, że im więcej „włączone”, tym lepiej – a w przypadku połączeń taryfowych jest dokładnie odwrotnie. Kolejna pułapka to godziny aktywnego użytkowania. Na zrzucie ekranu widać zakres 06:00–17:00, ale ta funkcja dotyczy tylko tego, kiedy system nie powinien się samoczynnie restartować, a nie kiedy ma instalować aktualizacje. Zaznaczenie odpowiedzi o instalacji tylko w tych godzinach wynika zwykle z pomieszania pojęć – godziny aktywne służą ochronie użytkownika przed niespodziewanym restartem w czasie pracy, a nie ograniczaniu okna aktualizacji. Kluczowym elementem, który faktycznie został świadomie ustawiony na „Włączone”, jest opcja aktualizacji innych produktów firmy Microsoft. To ona świadczy o intencji administratora: zintegrować utrzymanie aktualności całego oprogramowania Microsoft z jednym mechanizmem Windows Update. Pozostałe ustawienia są tu raczej pomocnicze – służą kontroli wygody i kosztów, a nie decydują o tym, co dokładnie ma być aktualizowane.