Kabel zbudowany z jednego centralnego przewodu miedzianego otoczonego warstwą dielektryka, ekranem z oplotu lub folii oraz zewnętrzną izolacją to kabel
A. koncentryczny
B. S/UTP
C. U/UTP
D. optyczny
Kabel opisany w pytaniu to kabel koncentryczny, bo ma bardzo charakterystyczną budowę: w środku znajduje się pojedyncza żyła miedziana, wokół niej jest dielektryk, dalej ekran z oplotu lub folii, a na zewnątrz płaszcz ochronny. Taka konstrukcja sprawia, że przewód wewnętrzny i ekran mają wspólną oś, stąd nazwa koncentryczny. Moim zdaniem to jeden z tych kabli, które łatwo rozpoznać, jeśli raz zobaczy się przekrój na żywo. Ekran ogranicza zakłócenia elektromagnetyczne i pozwala przesyłać sygnały wysokiej częstotliwości w dość stabilnych warunkach. W praktyce spotkasz go przy instalacjach antenowych TV/SAT, modemach kablowych DOCSIS, monitoringu CCTV oraz czasem w starszych sieciach Ethernet, np. 10BASE2 i 10BASE5 opisanych w rodzinie standardów IEEE 802.3. Typowe impedancje to 75 Ω dla telewizji i transmisji wideo oraz 50 Ω dla części zastosowań radiowych i dawnych sieci komputerowych. Dobra praktyka jest taka, żeby nie zgniatać kabla, nie robić ostrych zagięć i stosować właściwe złącza, np. F, BNC albo N, zależnie od instalacji. Niedopasowanie impedancji albo źle zarobiona końcówka potrafi powodować odbicia sygnału i spadek jakości transmisji, niby drobiazg, a potem szuka się awarii pół dnia.
Opis w pytaniu nie pasuje do światłowodu, bo kabel optyczny nie przesyła sygnału elektrycznego po miedzianej żyle. W światłowodzie rdzeń i płaszcz są wykonane ze szkła lub tworzywa, a informacja jest przenoszona za pomocą światła. Tam ważne są takie pojęcia jak tłumienie optyczne, promień gięcia, jednomodowość albo wielomodowość, a nie ekran z oplotu czy folii. Częsty błąd polega na tym, że ktoś widzi kilka warstw ochronnych w kablu i od razu kojarzy to z dowolnym przewodem telekomunikacyjnym, ale sama obecność izolacji jeszcze nie oznacza światłowodu.
S/UTP i U/UTP to oznaczenia kabli skrętkowych według praktyki opisanej m.in. w ISO/IEC 11801 i normach okablowania strukturalnego. W takich przewodach nie ma jednego centralnego przewodu miedzianego. Są pary żył skręcone ze sobą, zwykle cztery pary w typowym kablu Ethernet. U/UTP oznacza skrętkę nieekranowaną, czyli bez wspólnego ekranu i bez ekranowania par. S/UTP ma ekran ogólny w postaci oplotu, ale nadal wewnątrz są skręcone pary, a nie pojedyncza żyła w osi kabla. To jest kluczowa różnica konstrukcyjna. W sieciach LAN skrętka jest używana np. dla 100BASE-TX, 1000BASE-T czy 10GBASE-T, a jej działanie opiera się na transmisji różnicowej i odpowiednim skręceniu par, co zmniejsza przesłuchy oraz zakłócenia. Kabel koncentryczny działa inaczej: centralny przewód i ekran tworzą tor transmisyjny o określonej impedancji falowej. Z mojego doświadczenia najlepiej zapamiętać to obrazowo: koncentryk ma jeden rdzeń w środku, skrętka ma pary, a światłowód przenosi światło, nie prąd.
S/UTP i U/UTP to oznaczenia kabli skrętkowych według praktyki opisanej m.in. w ISO/IEC 11801 i normach okablowania strukturalnego. W takich przewodach nie ma jednego centralnego przewodu miedzianego. Są pary żył skręcone ze sobą, zwykle cztery pary w typowym kablu Ethernet. U/UTP oznacza skrętkę nieekranowaną, czyli bez wspólnego ekranu i bez ekranowania par. S/UTP ma ekran ogólny w postaci oplotu, ale nadal wewnątrz są skręcone pary, a nie pojedyncza żyła w osi kabla. To jest kluczowa różnica konstrukcyjna. W sieciach LAN skrętka jest używana np. dla 100BASE-TX, 1000BASE-T czy 10GBASE-T, a jej działanie opiera się na transmisji różnicowej i odpowiednim skręceniu par, co zmniejsza przesłuchy oraz zakłócenia. Kabel koncentryczny działa inaczej: centralny przewód i ekran tworzą tor transmisyjny o określonej impedancji falowej. Z mojego doświadczenia najlepiej zapamiętać to obrazowo: koncentryk ma jeden rdzeń w środku, skrętka ma pary, a światłowód przenosi światło, nie prąd.