Cechy której topologii fizycznej sieci wymieniono poniżej?
- Wszystkie urządzenia są podłączone do jednego centralnego urządzenia, np. przełącznika.
- Uszkodzenie jednego kabla odłącza od sieci tylko jedno urządzenie.
- Awaria urządzenia centralnego unieruchamia całą sieć.
A. Siatki
B. Magistrali
C. Gwiazdy
D. Pierścienia
To jest topologia gwiazdy, czyli jeden z najczęściej spotykanych układów fizycznych w sieciach LAN. Jej najważniejsza cecha to podłączenie wszystkich hostów, np. komputerów, drukarek sieciowych, punktów dostępowych albo kamer IP, do jednego centralnego urządzenia. W praktyce tym urządzeniem jest zwykle przełącznik Ethernet, rzadziej koncentrator, który dziś jest już raczej historycznym sprzętem. Każde urządzenie ma własny przewód, najczęściej skrętkę UTP lub FTP zakończoną złączem RJ-45, prowadzony do szafy rack albo punktu dystrybucyjnego. To jest bardzo wygodne przy montażu i diagnostyce, bo uszkodzenie jednego kabla odcina tylko konkretną stację roboczą, a nie całą sieć. Moim zdaniem właśnie dlatego gwiazda tak dobrze przyjęła się w szkołach, biurach i firmach. Dobrą praktyką zgodną z podejściem stosowanym w okablowaniu strukturalnym, np. według norm rodziny ISO/IEC 11801 oraz TIA/EIA-568, jest prowadzenie osobnych torów kablowych do panelu krosowego i przełącznika. Trzeba jednak pamiętać o słabym punkcie: awaria przełącznika centralnego może zatrzymać komunikację całego segmentu sieci. W profesjonalnych instalacjach ogranicza się to przez stosowanie zapasowych przełączników, redundancji uplinków, zasilaczy UPS i logicznego podziału sieci na VLAN-y. Czyli odpowiedź gwiazdy pasuje tu dokładnie: centralny punkt, osobne połączenia kablowe i zależność od urządzenia centralnego.
W tym pytaniu łatwo pomylić topologie, bo każda z nich opisuje jakiś sposób połączenia urządzeń, ale podane cechy bardzo konkretnie wskazują na układ z centralnym punktem. Siatka, czyli mesh, polega na tym, że urządzenia mają wiele połączeń między sobą. W pełnej siatce każdy węzeł może być połączony z każdym innym, a w wersji częściowej istnieje kilka alternatywnych ścieżek transmisji. Taki układ zwiększa odporność na awarie, ale nie pasuje do opisu z jednym przełącznikiem w środku. Jeśli ktoś wybiera siatkę, to zwykle kojarzy ją po prostu z niezawodnością, a tu akurat kluczowe jest centralne urządzenie, nie nadmiarowe trasy.
Magistrala działa inaczej. W klasycznej topologii magistrali wszystkie urządzenia były podłączone do jednego wspólnego medium transmisyjnego, na przykład do jednego kabla koncentrycznego. Uszkodzenie głównego przewodu mogło unieruchomić całą sieć, a nie tylko jedno stanowisko. Nie ma tam typowego centralnego przełącznika, do którego zbiegają się osobne kable. To jest częsty błąd myślowy: skoro wszystkie urządzenia korzystają z jednego elementu, to ktoś zakłada, że chodzi o magistralę. Ale w magistrali tym elementem jest wspólna linia transmisyjna, a nie aktywne urządzenie sieciowe.
Pierścień też nie spełnia warunków z treści. W pierścieniu urządzenia są połączone w zamkniętą pętlę, gdzie dane krążą od węzła do węzła. Historycznie spotykało się to np. w sieciach Token Ring, choć dzisiaj w typowych instalacjach Ethernet raczej się tego nie stosuje jako fizycznej topologii dla stanowisk. Awaria jednego odcinka lub urządzenia może przerwać komunikację w pierścieniu, chyba że zastosowano mechanizmy obejścia albo podwójny pierścień. Z mojego doświadczenia najprostszy sposób zapamiętania jest taki: osobny kabel z każdego komputera do switcha oznacza gwiazdę, jeden wspólny kabel oznacza magistralę, pętla oznacza pierścień, a dużo alternatywnych połączeń oznacza siatkę.
Magistrala działa inaczej. W klasycznej topologii magistrali wszystkie urządzenia były podłączone do jednego wspólnego medium transmisyjnego, na przykład do jednego kabla koncentrycznego. Uszkodzenie głównego przewodu mogło unieruchomić całą sieć, a nie tylko jedno stanowisko. Nie ma tam typowego centralnego przełącznika, do którego zbiegają się osobne kable. To jest częsty błąd myślowy: skoro wszystkie urządzenia korzystają z jednego elementu, to ktoś zakłada, że chodzi o magistralę. Ale w magistrali tym elementem jest wspólna linia transmisyjna, a nie aktywne urządzenie sieciowe.
Pierścień też nie spełnia warunków z treści. W pierścieniu urządzenia są połączone w zamkniętą pętlę, gdzie dane krążą od węzła do węzła. Historycznie spotykało się to np. w sieciach Token Ring, choć dzisiaj w typowych instalacjach Ethernet raczej się tego nie stosuje jako fizycznej topologii dla stanowisk. Awaria jednego odcinka lub urządzenia może przerwać komunikację w pierścieniu, chyba że zastosowano mechanizmy obejścia albo podwójny pierścień. Z mojego doświadczenia najprostszy sposób zapamiętania jest taki: osobny kabel z każdego komputera do switcha oznacza gwiazdę, jeden wspólny kabel oznacza magistralę, pętla oznacza pierścień, a dużo alternatywnych połączeń oznacza siatkę.