Stacja korzystająca z metody dostępu do nośnika CSMA/CA (Carrier Sense Multiple Access with Collision Avoidance), stosowanej w sieciach bezprzewodowych, przed rozpoczęciem nadawania
A. nadaje od razu, bez sprawdzania stanu nośnika.
B. nasłuchuje, czy nośnik jest wolny, i odczekuje dodatkowy losowy czas.
C. nadaje i dopiero w trakcie transmisji wykrywa ewentualne kolizje.
D. oczekuje na żeton zezwalający na nadawanie.
W metodzie CSMA/CA stacja przed nadawaniem najpierw sprawdza, czy medium radiowe wygląda na wolne, czyli wykonuje nasłuch nośnika. Jeżeli kanał jest zajęty, czeka. Jeżeli jest wolny, to i tak nie zaczyna nadawać natychmiast, tylko stosuje dodatkowy losowy czas oczekiwania, tzw. backoff. To jest bardzo ważne w sieciach bezprzewodowych IEEE 802.11, czyli typowym Wi-Fi, bo urządzenia często nie słyszą się nawzajem tak dobrze jak w kablu. Moim zdaniem to jeden z tych mechanizmów, które są mało widoczne dla użytkownika, ale robią ogromną robotę w praktyce. Dzięki losowemu opóźnieniu zmniejsza się szansa, że kilka laptopów, telefonów albo drukarek Wi-Fi zacznie nadawać dokładnie w tej samej chwili. CSMA/CA nie wykrywa kolizji tak jak klasyczne Ethernetowe CSMA/CD, tylko stara się ich unikać. W praktyce można to zauważyć w zatłoczonych sieciach, np. w szkole, biurze albo hotelu, gdzie wiele urządzeń korzysta z jednego punktu dostępowego. Dobre projektowanie WLAN, dobór kanałów, odpowiednia szerokość kanału i rozmieszczenie access pointów wspierają ten mechanizm, ale go nie zastępują.
W sieciach bezprzewodowych nie działa to tak, że stacja po prostu zaczyna nadawać bez sprawdzania sytuacji w eterze. Gdyby każde urządzenie Wi-Fi od razu wysyłało ramki, liczba kolizji i retransmisji byłaby bardzo duża, szczególnie w miejscach, gdzie pracuje wiele klientów jednocześnie. CSMA/CA opiera się właśnie na ostrożnym dostępie do medium: najpierw nasłuch, potem ewentualny losowy czas oczekiwania. Częsty błąd polega na myleniu tej metody z prostym nadawaniem bez kontroli, jakby medium radiowe było zawsze dostępne tylko dla jednego urządzenia. Nie jest, niestety. Żeton to z kolei mechanizm kojarzony z innymi technologiami dostępu do medium, na przykład ze starszymi sieciami typu Token Ring, gdzie prawo transmisji było przekazywane logicznie między stacjami. Wi-Fi nie czeka na taki token, tylko korzysta z zasad zdefiniowanych w rodzinie standardów IEEE 802.11. Równie mylące jest przenoszenie sposobu działania CSMA/CD z przewodowego Ethernetu na WLAN. W kablu stacja mogła nadawać i jednocześnie wykrywać kolizję, ale w radiu jest to praktycznie problematyczne, bo własny sygnał nadawczy zagłusza bardzo słabe sygnały odbierane od innych stacji. Dlatego Wi-Fi unika kolizji, zamiast liczyć na ich wykrycie w trakcie transmisji. Z mojego doświadczenia najłatwiej zapamiętać to tak: CSMA/CD to wykrywanie kolizji, a CSMA/CA to ostrożne czekanie i unikanie kolizji.