Zgodnie z normą PN-EN 50174, maksymalna długość przebiegu kabla poziomego kategorii 6 pomiędzy punktem abonenckim a punktem dystrybucyjnym w panelu krosowym wynosi
A. 110 m
B. 100 m
C. 90 m
D. 150 m
Pytanie z egzaminu CKE, czerwiec 2017 (arkusz E.13-X-17.06).
W tej sytuacji chodzi o tzw. okablowanie poziome, czyli stały odcinek instalacji między punktem abonenckim, najczęściej gniazdem teleinformatycznym przy stanowisku pracy, a punktem dystrybucyjnym w szafie, gdzie kabel kończy się na panelu krosowym. Zgodnie z zasadami stosowanymi w okablowaniu strukturalnym, także w praktyce opisanej przez normy PN-EN 50174 oraz powiązane standardy dla instalacji teleinformatycznych, długość takiego stałego przebiegu kabla nie powinna przekraczać 90 m. To jest bardzo ważne rozróżnienie, bo pełny tor transmisyjny może mieć zwykle do 100 m, ale w tych 100 m mieszczą się jeszcze kable krosowe, np. patchcord w szafie i przewód od gniazda do komputera. W praktyce projektowej zostawia się więc około 10 m zapasu właśnie na te krótkie odcinki połączeniowe. Moim zdaniem to jedna z tych zasad, które naprawdę warto zapamiętać, bo przy odbiorze instalacji miernikiem certyfikującym przekroczenie długości może powodować problemy z tłumieniem, przesłuchami i stabilnością transmisji, szczególnie przy Gigabit Ethernet i wyższych szybkościach.
Najczęstsza pomyłka w tym pytaniu wynika z mieszania dwóch pojęć: długości stałego okablowania poziomego oraz długości całego kanału transmisyjnego. W instalacjach kategorii 6 bardzo często mówi się o granicy 100 m, ale ta wartość dotyczy całego toru, czyli kabla instalacyjnego plus patchcordy po obu stronach. Sam przebieg kabla poziomego między gniazdem abonenckim a panelem krosowym powinien mieć maksymalnie 90 m. Pozostały zapas jest potrzebny na przewody krosowe w szafie dystrybucyjnej i przewody przy stanowisku użytkownika. To niby drobiazg, ale w realnej sieci potrafi zrobić różnicę. Wartości 110 m i 150 m są już poza typowym limitem dla okablowania strukturalnego tej klasy i nie powinny być traktowane jako bezpieczny zapas. Dłuższy kabel oznacza większe tłumienie sygnału, większą podatność na przesłuchy oraz większe ryzyko, że pomiary certyfikacyjne nie przejdą zgodnie z wymaganiami. Czasem ktoś myśli, że skoro kabel kategorii 6 jest lepszy od starszych kategorii, to można go położyć wyraźnie dłużej. Niestety tak to nie działa. Kategoria kabla określa parametry transmisyjne, pasmo i jakość wykonania, ale nie znosi podstawowych ograniczeń długości przyjętych w standardach okablowania strukturalnego. Z mojego doświadczenia wynika, że przy projektowaniu lepiej trzymać się jeszcze lekkiego marginesu, np. nie planować odcinków na równe 90 m, bo dochodzą załamania trasy, zapasy kabla w puszkach i szafie, a później przy pomiarach wychodzą nieprzyjemne niespodzianki.