Użytkownik drukarki samodzielnie i prawidłowo napełnił pojemnik z tonerem. Po jego zamontowaniu drukarka nie podejmuje próby drukowania. Przyczyną tej usterki może być
A. zabrudzony wałek magnetyczny.
B. niewymieniony chip zliczający, znajdujący się na pojemniku z tonerem.
C. źle dobrany toner.
D. zła jakość wykorzystanego tonera do uzupełnienia pojemnika.
Pytanie z egzaminu CKE, styczeń 2021 (arkusz E.12-SG-21.01).
W tej sytuacji najbardziej sensowną przyczyną jest niewymieniony chip zliczający na pojemniku z tonerem. W wielu drukarkach laserowych kaseta z tonerem nie jest rozpoznawana tylko po tym, że fizycznie znajduje się w urządzeniu i ma proszek w środku. Drukarka komunikuje się z małym układem elektronicznym na kasecie, który zapisuje informacje o modelu tonera, stanie zużycia, liczbie wydrukowanych stron albo komunikacie typu toner pusty. Jeżeli użytkownik prawidłowo dosypał toner, ale chip dalej pamięta poprzedni stan jako zużyty, urządzenie może zablokować drukowanie już na etapie inicjalizacji. I wtedy drukarka nawet nie próbuje drukować, mimo że mechanicznie wkład jest pełny. Z mojego doświadczenia to jest bardzo częsty przypadek przy regeneracji kaset, szczególnie w drukarkach biurowych HP, Samsung, Brother czy Xerox, zależnie od konstrukcji. Dobra praktyka serwisowa jest taka, że przy regeneracji wkładu sprawdza się nie tylko ilość i typ proszku, ale też stan bębna, listwy zgarniającej, wałka magnetycznego oraz właśnie chipa zliczającego. W profesjonalnym serwisie po napełnieniu kasety zwykle montuje się nowy chip zgodny z konkretnym modelem drukarki i wersją firmware. To ważne, bo zamienny chip od podobnego, ale nie tego samego modelu, potrafi dać komunikat o błędzie kasety. Sama jakość tonera wpływa głównie na jakość wydruku, tło, zaczernienie i brudzenie kartek, ale nie powinna normalnie całkowicie zatrzymać startu drukowania. Jeśli więc po regeneracji drukarka od razu zgłasza brak tonera, pusty wkład albo nieobsługiwany materiał eksploatacyjny, diagnostykę warto zacząć od chipa i styków kasety.
Przy takim objawie łatwo pomylić problemy z jakością wydruku z problemami blokującymi pracę drukarki. Źle dobrany toner rzeczywiście może narobić kłopotów, bo proszek do drukarek laserowych różni się składem, temperaturą utrwalania, ładunkiem elektrostatycznym i granulacją. Gdy wsypie się niewłaściwy materiał, mogą pojawić się blade wydruki, szare tło, słabe utrwalanie obrazu na papierze, zabrudzenia wnętrza drukarki albo szybsze zużycie zespołu grzewczego. Jednak w typowej sytuacji sama drukarka nie ma czujnika, który chemicznie analizuje proszek w kasecie przed startem pracy. Dlatego zły toner częściej daje brzydki wydruk niż całkowity brak próby drukowania. Zabrudzony wałek magnetyczny też jest elementem związanym głównie z nanoszeniem tonera na bęben światłoczuły. Jeżeli jest oblepiony, porysowany lub nierówno podaje proszek, to objawy będą widoczne na kartce: pasy, ubytki, nierówne zaczernienie, powtarzalne zabrudzenia. Moim zdaniem to typowy trop serwisowy dopiero wtedy, gdy drukarka pobiera papier i wykonuje cykl drukowania, ale efekt jest słaby. Zła jakość tonera działa podobnie. Może powodować pylenie, problemy z utrwalaniem w fuserze, większe zużycie listwy czyszczącej i zabrudzenia optyki, ale nie jest najprostszym wyjaśnieniem sytuacji, w której urządzenie w ogóle odmawia rozpoczęcia wydruku. Typowy błąd myślowy polega tu na założeniu, że skoro przed chwilą napełniano kasetę, to winny musi być sam proszek lub mechanika pojemnika. W nowoczesnych drukarkach dużą rolę odgrywa elektronika materiałów eksploatacyjnych. Chip zliczający może nadal zgłaszać pustą kasetę, przekroczony limit stron albo niezgodny wkład. Zgodnie z dobrą praktyką diagnostyczną najpierw sprawdza się komunikat na panelu lub w sterowniku, poprawność osadzenia kasety, styki elektryczne i zgodność chipa, a dopiero potem rozbiera kasetę i szuka zabrudzeń mechanicznych.