W przypadku, gdy użytkownik systemu Windows nie ma dostępu do drukarki, może wykorzystać opcję druku do pliku. Powstały w ten sposób plik ma rozszerzenie
A. bin
B. csv
C. tar
D. prn
Pytanie z egzaminu CKE, styczeń 2022 (arkusz EE.08-SG-22.01).
Rozszerzenie .prn jest właściwe, bo w systemie Windows opcja drukowania do pliku tworzy plik zawierający dane przygotowane już dla konkretnej drukarki, czyli tzw. strumień wydruku. Taki plik nie jest zwykłym dokumentem tekstowym, tylko zawiera polecenia wygenerowane przez sterownik drukarki, np. w języku PCL, PostScript albo innym formacie obsługiwanym przez dane urządzenie. W praktyce oznacza to, że plik PRN można później wysłać bezpośrednio do zgodnej drukarki, często poleceniem typu copy /b plik.prn do odpowiedniego portu lub udziału drukarki. Moim zdaniem warto zapamiętać jedną rzecz: PRN jest mocno zależny od sterownika i modelu drukarki, więc plik utworzony dla jednej drukarki nie zawsze poprawnie wydrukuje się na innej. W dobrych praktykach administracji Windows, jeśli zależy nam na przenośnym dokumencie do podglądu i archiwizacji, częściej używa się PDF. Natomiast .prn przydaje się przy testach sterowników, diagnostyce kolejek wydruku, odtwarzaniu wydruku bez ponownego otwierania aplikacji albo w serwisie drukarek.
W tym pytaniu łatwo pomylić plik wydruku z innymi popularnymi rozszerzeniami, bo wszystkie wyglądają trochę technicznie. Format CSV służy do przechowywania danych tabelarycznych jako tekst, zwykle rozdzielanych przecinkami, średnikami albo tabulatorami. Spotyka się go przy eksporcie z Excela, baz danych czy systemów magazynowych, ale nie jest to format strumienia wydruku przygotowanego przez sterownik drukarki. Gdy Windows drukuje do pliku, nie zapisuje po prostu tabelki z danymi, tylko wynik pracy sterownika, razem z komendami dla urządzenia drukującego.
Rozszerzenie BIN jest bardzo ogólne i oznacza zwykle dane binarne, np. obraz pamięci, firmware, fragment programu albo plik pomocniczy aplikacji. To, że plik PRN też może zawierać dane binarne, nie znaczy jeszcze, że powinien mieć rozszerzenie .bin. W administracji systemami rozszerzenie ma znaczenie praktyczne, bo podpowiada narzędziom i użytkownikowi, z jakim typem pliku ma do czynienia. Z mojego doświadczenia właśnie tu pojawia się częsty błąd: ktoś kojarzy drukarkę z urządzeniem i myśli o niskopoziomowym pliku binarnym, zamiast o standardowej funkcji drukowania do pliku.
TAR to z kolei archiwum znane głównie ze środowisk Unix/Linux, używane do pakowania wielu plików w jeden kontener, często razem z kompresją gzip albo xz. Nie ma ono związku z kolejką wydruku Windows ani z plikami generowanymi przez sterownik drukarki. Poprawne skojarzenie powinno iść w stronę rozszerzenia .prn, czyli printer file, plik przeznaczony do późniejszego przesłania na drukarkę. W praktyce taki plik najlepiej traktować ostrożnie: nie edytować go ręcznie, nie zakładać pełnej zgodności między różnymi drukarkami i pamiętać, że do zwykłego udostępniania dokumentów lepszy będzie PDF.
Rozszerzenie BIN jest bardzo ogólne i oznacza zwykle dane binarne, np. obraz pamięci, firmware, fragment programu albo plik pomocniczy aplikacji. To, że plik PRN też może zawierać dane binarne, nie znaczy jeszcze, że powinien mieć rozszerzenie .bin. W administracji systemami rozszerzenie ma znaczenie praktyczne, bo podpowiada narzędziom i użytkownikowi, z jakim typem pliku ma do czynienia. Z mojego doświadczenia właśnie tu pojawia się częsty błąd: ktoś kojarzy drukarkę z urządzeniem i myśli o niskopoziomowym pliku binarnym, zamiast o standardowej funkcji drukowania do pliku.
TAR to z kolei archiwum znane głównie ze środowisk Unix/Linux, używane do pakowania wielu plików w jeden kontener, często razem z kompresją gzip albo xz. Nie ma ono związku z kolejką wydruku Windows ani z plikami generowanymi przez sterownik drukarki. Poprawne skojarzenie powinno iść w stronę rozszerzenia .prn, czyli printer file, plik przeznaczony do późniejszego przesłania na drukarkę. W praktyce taki plik najlepiej traktować ostrożnie: nie edytować go ręcznie, nie zakładać pełnej zgodności między różnymi drukarkami i pamiętać, że do zwykłego udostępniania dokumentów lepszy będzie PDF.