Jaką funkcję realizuje usługa NAT uruchomiona na ruterze?
A. Transport danych korekcyjnych RTCM z wykorzystaniem protokołu NTRIP.
B. Tłumaczenie adresów używanych w sieci LAN na jeden lub kilka adresów publicznych.
C. Synchronizację zegara z serwerem czasu w sieci Internet.
D. Uwierzytelnianie protokołem NTLM nazwy i hasła użytkownika.
Pytanie z egzaminu CKE, styczeń 2019 (arkusz E.13-X-19.01).
Usługa NAT, czyli Network Address Translation, na ruterze służy do tłumaczenia adresów IP używanych w sieci lokalnej LAN na jeden albo kilka adresów publicznych widocznych w Internecie. To jest dokładnie to, co dzieje się w typowej sieci domowej lub firmowej: komputery mają adresy prywatne, np. 192.168.1.10, 192.168.1.20 albo 10.0.0.15, a na zewnątrz ruch wychodzi przez publiczny adres przypisany do rutera przez operatora. Moim zdaniem to jedna z tych usług, które działają trochę w tle, ale bez niej większość małych sieci szybko miałaby problem z dostępem do Internetu. W praktyce najczęściej spotyka się PAT, czyli odmianę NAT, gdzie wiele urządzeń korzysta z jednego adresu publicznego, a ruter rozróżnia połączenia po numerach portów TCP lub UDP. Dobra praktyka jest taka, żeby w LAN stosować prywatne zakresy adresów zgodne z RFC 1918, czyli 10.0.0.0/8, 172.16.0.0/12 albo 192.168.0.0/16. NAT nie jest zaporą sieciową w pełnym sensie, ale przy okazji utrudnia bezpośrednie inicjowanie połączeń z Internetu do hostów w LAN. Gdy trzeba wystawić usługę, np. serwer WWW, monitoring IP albo pulpit zdalny, stosuje się przekierowanie portów, najlepiej bardzo ostrożnie i razem z regułami firewalla.
W tym pytaniu łatwo pomylić kilka skrótów, bo wszystkie brzmią technicznie i sieciowo, ale opisują zupełnie inne usługi. NAT działa na ruterze jako mechanizm translacji adresów IP, głównie między siecią prywatną LAN a publicznym Internetem. Nie odpowiada za przesyłanie danych korekcyjnych RTCM przez NTRIP. NTRIP to rozwiązanie używane głównie w geodezji i systemach GNSS, gdzie strumienie poprawek pomagają uzyskać dokładniejsze pozycjonowanie. To jest specjalistyczny protokół aplikacyjny, a nie typowa funkcja rutera domowego czy firmowego związana z adresacją IP. Również NTLM nie pasuje do NAT. NTLM to mechanizm uwierzytelniania stosowany przede wszystkim w środowiskach Microsoft, gdzie sprawdzane są dane logowania użytkownika, czyli nazwa i hasło. On dotyczy tożsamości i autoryzacji, a nie zamiany adresów prywatnych na publiczne. Częsty błąd polega tu na tym, że ktoś widzi podobny skrót zaczynający się na NT i dopasowuje go na wyczucie, no ale w sieciach skróty trzeba czytać bardzo dokładnie. Synchronizacja zegara z serwerem czasu w Internecie to z kolei zadanie protokołu NTP. Jest ono ważne, bo poprawny czas pomaga w logach, certyfikatach, domenach i diagnostyce, ale nie ma związku z translacją adresów. Ruter może obsługiwać NTP jako klient, czasem nawet jako lokalny serwer czasu, jednak to osobna funkcja. W praktycznej konfiguracji sieci NAT kojarzymy z adresami prywatnymi, publicznym adresem WAN, port forwardingiem oraz tablicą translacji połączeń. To jest właściwy kierunek myślenia przy takim pytaniu.