Który ze standardów Ethernet definiuje Gigabit Ethernet dla okablowania UTP?
A. 10 GBase-TX
B. 100 Base-TX
C. 1000 Base-TX
D. 100 GBase-TX
Pytanie z egzaminu CKE, styczeń 2020 (arkusz E.13-SG-20.01).
Odpowiedź 1000 Base-TX jest w tym pytaniu właściwa, bo wskazuje standard Gigabit Ethernet działający na okablowaniu miedzianym typu UTP, czyli na popularnej skrętce używanej w sieciach LAN. W praktyce najczęściej spotkasz zapis 1000BASE-T, zgodny z IEEE 802.3ab, ale sens techniczny w tym teście jest taki: chodzi o transmisję 1 Gb/s po skrętce, a nie o Fast Ethernet ani łącza 10G lub 100G. Do takiej sieci stosuje się zwykle przewody kategorii 5e lub wyższej, poprawnie zarobione w standardzie T568A albo T568B. Ważne jest też, że Gigabit Ethernet używa wszystkich czterech par przewodów, więc źle zaciśnięta jedna para może od razu zbić połączenie do 100 Mb/s albo powodować niestabilność. Z mojego doświadczenia, przy diagnozowaniu takich problemów warto sprawdzić kategorię kabla, długość toru do 100 m, jakość patchcordów oraz ustawienia auto-negocjacji na switchu i karcie sieciowej. To bardzo praktyczny standard, bo nadal jest podstawą większości sieci biurowych, szkolnych i domowych.
W tym pytaniu łatwo pomylić prędkość z samym typem medium, bo nazwy standardów Ethernet wyglądają dość podobnie. 100 Base-TX oznacza Fast Ethernet, czyli transmisję 100 Mb/s po skrętce miedzianej. To był bardzo popularny standard, zgodny z IEEE 802.3u, ale nie jest to Gigabit Ethernet. Jeśli ktoś wybiera 100 Base-TX, to zwykle sugeruje się końcówką TX i tym, że standard też działa na UTP. Problem w tym, że liczba na początku nazwy ma ogromne znaczenie: 100 to nie 1000, więc przepustowość jest dziesięć razy mniejsza. 10 GBase-TX również może brzmieć kusząco, bo dotyczy skrętki i wysokiej prędkości, ale odnosi się już do klasy 10 Gigabit Ethernet, a nie do gigabita. W praktyce dla 10 Gb/s spotyka się zapis 10GBASE-T i wymaga się lepszego okablowania, na przykład Cat 6a dla pełnych 100 m. 100 GBase-TX nie jest typowym standardem dla zwykłego UTP w sieciach lokalnych, a 100 Gigabit Ethernet realizuje się najczęściej przez światłowody albo specjalistyczne połączenia w centrach danych. Moim zdaniem najważniejsza zasada jest prosta: patrzymy na liczbę w nazwie standardu oraz na literę T, która sugeruje twisted pair, czyli skrętkę. Dla gigabita po miedzi szukamy standardu 1000BASE-T, w tym zestawie odpowiedzi zapisanego jako 1000 Base-TX.