Aby można było przeprowadzić instalację sieciową na stacjach roboczych systemów operacyjnych z rodziny Windows należy na serwerze dodać usługi
A. wdrażania systemu Windows.
B. terminalowe.
C. plików.
D. pulpitu zdalnego.
Pytanie z egzaminu CKE, styczeń 2020 (arkusz E.13-SG-20.01).
Usługi wdrażania systemu Windows, czyli Windows Deployment Services (WDS), są właściwą rolą serwera do instalowania systemów Windows przez sieć. W praktyce działa to tak, że stacja robocza uruchamia się z karty sieciowej przez PXE, pobiera z serwera obraz rozruchowy WinPE, a potem można zainstalować przygotowany obraz systemu, np. Windows 10 albo Windows 11. To jest typowe rozwiązanie w pracowniach szkolnych, firmach i serwisach, gdzie trzeba szybko przygotować wiele komputerów w podobnej konfiguracji. Z mojego doświadczenia jest to dużo wygodniejsze niż chodzenie z pendrivem od stanowiska do stanowiska, choć na początku konfiguracja WDS potrafi trochę zirytować. Dobrą praktyką jest trzymanie osobno obrazów rozruchowych i instalacyjnych, poprawne skonfigurowanie DHCP, DNS oraz uprawnień w Active Directory, jeżeli środowisko domenowe jest używane. WDS może też współpracować z narzędziami takimi jak MDT, co pozwala automatyzować instalację sterowników, aplikacji i ustawień. Sama usługa plików nie wystarczy, bo udostępnienie katalogu z plikami instalacyjnymi nie zapewnia mechanizmu startu sieciowego i obsługi obrazów instalacyjnych.
W tym pytaniu łatwo pomylić zwykłe usługi serwerowe z usługą przeznaczoną konkretnie do wdrażania systemu operacyjnego. Usługi plików służą głównie do udostępniania zasobów, takich jak foldery, dokumenty, profile użytkowników czy instalatory programów. Owszem, można na udziale sieciowym położyć pliki instalacyjne Windows, ale komputer sam z tego nie wystartuje i nie dostanie pełnego mechanizmu instalacji przez sieć. Brakuje tu obsługi PXE, obrazów rozruchowych i kontrolowanego wdrażania obrazu systemu. Usługi pulpitu zdalnego oraz usługi terminalowe mają zupełnie inne zastosowanie. Pozwalają użytkownikom łączyć się z działającym już systemem na serwerze lub komputerze zdalnym, czyli korzystać z sesji zdalnej. To nie jest instalacja systemu na nowej stacji roboczej, tylko praca na systemie, który już istnieje i jest uruchomiony. Częsty błąd myślowy polega na tym, że skoro coś działa przez sieć, to nadaje się do instalacji przez sieć. No właśnie nie zawsze. Instalacja sieciowa Windows wymaga roli Windows Deployment Services, ponieważ ona obsługuje start klienta przez kartę sieciową, przekazanie środowiska WinPE i wybór właściwego obrazu instalacyjnego. W środowiskach firmowych takie podejście jest zgodne z dobrą praktyką administracyjną, bo daje powtarzalność, oszczędza czas i zmniejsza liczbę pomyłek przy przygotowywaniu wielu komputerów.