Które polecenie systemu z rodziny Windows pozwala sprawdzić, przechowywane w pamięci podręcznej komputera, zapamiętane tłumaczenia nazw DNS na adresy IP?
A. ipconfig /flushdns
Źle. Parametr /flushdns czyści pamięć podręczną DNS, zamiast wyświetlić jej zawartość.
B. ipconfig /displaydns
Dobrze. Parametr /displaydns wyświetla zapamiętane w pamięci podręcznej tłumaczenia nazw na adresy IP.
C. ipconfig /release
Źle. Parametr /release zwalnia adres IP przydzielony przez serwer DHCP.
D. ipconfig /renew
Źle. Parametr /renew odnawia dzierżawę adresu IP z serwera DHCP, nie pokazuje wpisów DNS.
Pytanie z egzaminu CKE, styczeń 2025 (arkusz E.13-SG-25.01).
Polecenie ipconfig /displaydns wyświetla zawartość pamięci podręcznej klienta DNS, czyli listę nazw, które komputer już niedawno przetłumaczył na adresy IP. Przy każdym wpisie widać nazwę, typ rekordu (np. A lub CNAME), uzyskany adres i czas życia (TTL), po którym wpis wygaśnie.
Pamięć podręczna przyspiesza pracę: przy kolejnym otwarciu tej samej strony system nie pyta serwera DNS, tylko bierze adres z pamięci. Do zapamiętania jest para poleceń: /displaydns pokazuje zawartość tej pamięci, a /flushdns ją czyści. Podgląd przydaje się w diagnostyce, gdy po zmianie adresu serwera komputer nadal łączy się ze starym adresem.
Pamięć podręczna przyspiesza pracę: przy kolejnym otwarciu tej samej strony system nie pyta serwera DNS, tylko bierze adres z pamięci. Do zapamiętania jest para poleceń: /displaydns pokazuje zawartość tej pamięci, a /flushdns ją czyści. Podgląd przydaje się w diagnostyce, gdy po zmianie adresu serwera komputer nadal łączy się ze starym adresem.
Wszystkie cztery polecenia zaczynają się od ipconfig, więc o wyniku decyduje parametr. Parametry /renew i /release dotyczą w ogóle innego mechanizmu, czyli dzierżawy adresu z serwera DHCP. Pierwszy prosi serwer o odnowienie konfiguracji karty sieciowej, drugi oddaje uzyskany adres. Żaden z nich nie pokazuje tłumaczeń nazw na adresy.
Najbliżej prawdy jest ipconfig /flushdns, bo działa na tej samej pamięci podręcznej DNS. Różnica polega na tym, że ono tę pamięć czyści, a nie wyświetla. Po jego wykonaniu nie byłoby już czego oglądać, bo zapamiętane wpisy znikną i komputer będzie musiał ponownie zapytać serwer DNS.
Do sprawdzenia, co zostało zapamiętane, służy ipconfig /displaydns. Łatwo to skojarzyć z angielskim display, czyli wyświetl.
W praktyce kolejność diagnozy jest często taka: ipconfig /displaydns pokazuje, jaki adres zapamiętano, a gdy jest nieaktualny, ipconfig /flushdns czyści pamięć i wymusza nowe zapytanie do serwera DNS.
Najbliżej prawdy jest ipconfig /flushdns, bo działa na tej samej pamięci podręcznej DNS. Różnica polega na tym, że ono tę pamięć czyści, a nie wyświetla. Po jego wykonaniu nie byłoby już czego oglądać, bo zapamiętane wpisy znikną i komputer będzie musiał ponownie zapytać serwer DNS.
Do sprawdzenia, co zostało zapamiętane, służy ipconfig /displaydns. Łatwo to skojarzyć z angielskim display, czyli wyświetl.
W praktyce kolejność diagnozy jest często taka: ipconfig /displaydns pokazuje, jaki adres zapamiętano, a gdy jest nieaktualny, ipconfig /flushdns czyści pamięć i wymusza nowe zapytanie do serwera DNS.