Jaką funkcję pełni ISA Server w systemie operacyjnym Windows?
A. Rozwiązuje nazwy domenowe.
B. Jest serwerem stron internetowych.
C. Pełni funkcję firewalla.
D. Jest systemem wymiany plików.
Pytanie z egzaminu CKE, styczeń 2014 (arkusz E.13-X-14.01).
ISA Server, czyli Microsoft Internet Security and Acceleration Server, pełnił przede wszystkim funkcję zapory sieciowej, czyli firewalla, uruchamianego najczęściej na serwerze z systemem Windows Server. Jego zadaniem było kontrolowanie ruchu między siecią lokalną a Internetem, filtrowanie pakietów, wymuszanie reguł dostępu, obsługa translacji adresów NAT, publikowanie usług wewnętrznych oraz często także praca jako serwer proxy. W praktyce administrator mógł ustawić, kto ma dostęp do WWW, jakie porty są blokowane, które usługi można wystawić na zewnątrz i jak monitorować podejrzany ruch. Moim zdaniem to dobry przykład narzędzia, które pokazuje, że firewall to nie tylko „blokada Internetu”, ale element całej polityki bezpieczeństwa. Zgodnie z dobrymi praktykami branżowymi zapora powinna działać według zasady najmniejszych uprawnień: domyślnie blokujemy, a dopiero potem świadomie zezwalamy na potrzebne usługi, np. HTTPS, VPN albo dostęp do konkretnego serwera aplikacyjnego.
ISA Server bywa mylony z różnymi usługami serwerowymi, bo działał w środowisku Windows Server i miał w nazwie słowo „Server”, ale jego główna rola nie polegała na wymianie plików, hostowaniu stron WWW ani rozwiązywaniu nazw domenowych. System wymiany plików w sieci Windows kojarzy się raczej z usługami udostępniania zasobów, protokołem SMB/CIFS, serwerem plików, uprawnieniami NTFS i udziałami sieciowymi. ISA Server mógł kontrolować dostęp do takich usług przez reguły zapory, ale sam nie był typowym serwerem plików. Podobnie serwer stron internetowych to najczęściej IIS, Apache albo Nginx. ISA mógł publikować wewnętrzne witryny i pośredniczyć w ruchu HTTP/HTTPS jako proxy lub reverse proxy, lecz to nie oznacza, że jego podstawową funkcją było serwowanie stron. Rozwiązywanie nazw domenowych należy natomiast do DNS, czyli usługi tłumaczącej nazwy, takie jak example.com, na adresy IP. Typowy błąd myślowy polega tu na wrzucaniu wszystkich usług sieciowych do jednego worka. W administracji siecią warto rozdzielać role: firewall filtruje i zabezpiecza ruch, DNS rozwiązuje nazwy, serwer WWW publikuje strony, a serwer plików udostępnia dane użytkownikom. Takie rozdzielenie ról jest też zgodne z dobrą praktyką projektowania infrastruktury, bo ułatwia diagnostykę, audyt bezpieczeństwa i późniejsze utrzymanie systemu.