Jednostką szybkości transmisji danych w sieciach komputerowych jest
A. ips
B. bps
C. dpi
D. byte
Pytanie z egzaminu CKE, czerwiec 2014 (arkusz E.13-X-14.05).
Jednostką szybkości transmisji danych w sieciach komputerowych jest bps, czyli bits per second, po polsku bity na sekundę. To oznacza, ile pojedynczych bitów informacji może zostać przesłanych w ciągu jednej sekundy przez łącze, interfejs sieciowy albo medium transmisyjne, np. skrętkę, światłowód czy Wi-Fi. W praktyce częściej spotkasz większe jednostki: kbps, Mbps, Gbps, a w nowoczesnych sieciach szkieletowych nawet Tbps. Przykładowo karta sieciowa 1 Gbps teoretycznie obsługuje transmisję do 1 000 000 000 bitów na sekundę. Moim zdaniem warto mocno zapamiętać, że w sieciach mówimy głównie o bitach, a nie bajtach, bo producenci urządzeń i standardy Ethernet, np. IEEE 802.3, podają przepustowość właśnie w bitach na sekundę. To ma praktyczne znaczenie przy diagnozowaniu sieci: testując łącze narzędziami typu iperf, speedtest albo analizując parametry przełącznika, sprawdzasz przepływność w bps lub jego wielokrotnościach. Dobra praktyka jest taka, żeby odróżniać przepustowość nominalną od realnej szybkości transferu plików, bo narzuty protokołów TCP/IP, ramek Ethernet i zakłócenia mogą obniżyć wynik.
W tym pytaniu chodzi o jednostkę używaną do określania szybkości transmisji danych w sieciach, a więc poprawnym pojęciem jest bps, czyli bity na sekundę. Pozostałe oznaczenia mogą wyglądać technicznie, ale odnoszą się do innych obszarów albo w ogóle nie są standardową jednostką przepływności sieciowej. Skrót ips bywa spotykany w różnych kontekstach, na przykład jako instructions per second przy wydajności procesora albo jako nazwa systemów typu IPS, czyli Intrusion Prevention System, ale nie jest typową jednostką prędkości łącza sieciowego. Tutaj łatwo się pomylić, bo końcówka ps kojarzy się z per second, jednak sama litera i nie oznacza w sieciach bitów danych. dpi to dots per inch, czyli punkty na cal, i dotyczy głównie rozdzielczości druku, skanerów albo czułości myszy komputerowej. Nie mówi nic o transmisji pakietów, ramkach Ethernet ani przepustowości interfejsu. Byte, czyli bajt, jest jednostką ilości danych, a nie samą jednostką szybkości. Transfer pliku można podawać w bajtach na sekundę, na przykład MB/s, ale standardowe parametry sieci, takie jak 100 Mbps, 1 Gbps czy 10 Gbps, zapisuje się w bitach na sekundę. Z mojego doświadczenia najczęstszy błąd polega na mieszaniu bitów i bajtów. 1 bajt to 8 bitów, więc łącze 100 Mbps nie oznacza pobierania 100 MB/s. Realny transfer będzie dużo mniejszy, dodatkowo pomniejszony o narzuty protokołów, retransmisje i warunki pracy sieci. Dlatego w administracji sieciowej trzeba pilnować jednostek, bo inaczej można źle dobrać sprzęt, błędnie ocenić wynik testu albo niesłusznie uznać, że sieć działa wolno.