Aby zapobiec występowaniu różnic w kolorach między zeskanowanymi zdjęciami wyświetlanymi na monitorze komputerowym a ich oryginałami, należy wykonać
A. modelowanie skanera.
B. kadrowanie skanera.
C. interpolację skanera.
D. kalibrację skanera.
Pytanie z egzaminu CKE, styczeń 2018 (arkusz E.12-X-18.01).
Aby ograniczyć różnice kolorów między zeskanowanym zdjęciem widocznym na monitorze a oryginałem, wykonuje się kalibrację skanera. Chodzi o ustawienie i opisanie pracy urządzenia tak, żeby skaner możliwie wiernie odczytywał barwy, jasność, kontrast i przejścia tonalne. W praktyce często używa się do tego wzorca kolorystycznego, np. tablicy IT8, oraz tworzy profil ICC dla konkretnego modelu skanera i konkretnych ustawień skanowania. Taki profil jest potem wykorzystywany przez system zarządzania kolorem, żeby program graficzny wiedział, jak interpretować dane ze skanera. Moim zdaniem to jedna z tych czynności, które wydają się mało ważne, dopóki nie porówna się skanu zdjęcia z oryginałem i nagle skóra robi się za czerwona albo cienie za zimne. Dobrą praktyką branżową jest też pilnowanie stałych ustawień: ta sama rozdzielczość, wyłączone automatyczne poprawiacze koloru, odpowiednia przestrzeń barw, np. sRGB lub Adobe RGB, oraz skalibrowany monitor. Sama kalibracja skanera nie naprawi wszystkiego, jeśli ekran przekłamuje barwy, ale jest podstawowym krokiem w poprawnym obiegu koloru.
W tym pytaniu łatwo pomylić kilka pojęć, bo wszystkie brzmią trochę technicznie i mogą kojarzyć się z poprawianiem obrazu. Modelowanie skanera nie jest standardową czynnością wykonywaną po to, aby uzyskać zgodność kolorystyczną skanu z oryginałem. Można mówić o modelu barwnym, profilu urządzenia albo charakterystyce sprzętu, ale w praktyce serwisowej i graficznej właściwym terminem jest kalibracja oraz profilowanie. To właśnie one pozwalają opisać, jak skaner widzi kolory i jak trzeba te dane przeliczyć, żeby wynik był możliwie wierny. Interpolacja skanera dotyczy raczej sztucznego zwiększania rozdzielczości obrazu. Urządzenie albo sterownik dopisuje brakujące piksele na podstawie sąsiednich, więc obraz może wyglądać na większy, ale nie oznacza to lepszej zgodności barw. Czasem wręcz pogarsza ostrość i szczegóły, więc nie jest to metoda na problem z kolorami. Kadrowanie skanera to z kolei tylko wybór fragmentu obrazu, który ma zostać zapisany. Przydaje się, gdy chcemy usunąć białe marginesy albo zeskanować tylko jedno zdjęcie z większej kartki, ale nie zmienia charakterystyki barwnej urządzenia. Typowy błąd myślowy polega na tym, że użytkownik widzi zły efekt na ekranie i szuka dowolnej funkcji obróbki obrazu. A tutaj chodzi o zarządzanie kolorem: skaner, profil ICC, ustawienia programu i najlepiej także skalibrowany monitor. Z mojego doświadczenia, bez tego nawet dobry sprzęt potrafi dać skan, który technicznie jest ostry, ale kolorystycznie po prostu nie wygląda jak oryginał.