Wymieniając uszkodzoną kartę graficzną, która współpracowała z monitorem wyposażonym tylko w wejście analogowe, należy wybrać kartę
A. Sapphire Radeon R7 250, 1GB GDDR5 (128-Bit), microHDMI, DVI, miniDP LP, BULK
B. Gigabyte GeForce GT 740 OC, 1GB GDDR5 (128 Bit), HDMI, DVI, D-Sub
C. Sapphire Radeon R7 250X FLEX, 1GB GDDR5 (128 Bit), HDMI, 2xDVI, DP, LITE
D. ZOTAC GeForce GT 730 Synergy Edition, 4GB DDR3 (128 Bit), 2xDVI, miniHDMI
Pytanie z egzaminu CKE, styczeń 2017 (arkusz E.12-X-17.01).
W tej sytuacji kluczowe jest nie to, ile karta ma pamięci ani czy jest mocniejsza od starej, tylko czy da się ją fizycznie i sygnałowo podłączyć do posiadanego monitora. Monitor wyposażony tylko w wejście analogowe najczęściej korzysta ze złącza VGA, czyli D-Sub 15-pin. Wybrana karta Gigabyte GeForce GT 740 OC ma właśnie wyjście D-Sub, więc może wysłać analogowy sygnał obrazu bez dodatkowych konwerterów. To jest najbezpieczniejsze i najbardziej praktyczne rozwiązanie serwisowe. Montujesz kartę, podpinasz przewód VGA/D-Sub i obraz powinien pojawić się normalnie, oczywiście po poprawnej instalacji sterowników i ustawieniu rozdzielczości obsługiwanej przez monitor. Moim zdaniem w takich zadaniach warto zawsze najpierw patrzeć na zgodność złączy, a dopiero później na parametry typu GDDR5, szerokość szyny czy taktowanie. HDMI, DisplayPort i większość współczesnych DVI-D przesyłają sygnał cyfrowy, więc zwykła przejściówka nie zawsze wystarczy. Dobra praktyka branżowa jest prosta: sprawdzić typ wejścia monitora, typ wyjścia karty, dostępność miejsca w obudowie, zasilacz oraz zgodność ze slotem PCI Express. Tutaj decydujące jest obecne złącze D-Sub.
Przy wymianie karty graficznej łatwo dać się złapać na parametry, które wyglądają atrakcyjnie, ale nie rozwiązują właściwego problemu. Monitor z wejściem wyłącznie analogowym potrzebuje sygnału analogowego, zwykle przez VGA/D-Sub. Karty opisane jako mające HDMI, DisplayPort, miniHDMI, microHDMI czy miniDP oferują przede wszystkim wyjścia cyfrowe. Taki sygnał nie jest tym samym co analogowy VGA, więc kabel z inną końcówką nie zamienia magicznie rodzaju transmisji. Do konwersji cyfrowo-analogowej potrzebny byłby aktywny konwerter, a to dodatkowy koszt i kolejny element, który może powodować problemy z jakością obrazu albo wykrywaniem monitora. Z mojego doświadczenia wynika, że to częsty błąd: ktoś widzi DVI i zakłada, że zawsze da się użyć taniej przejściówki na VGA. Tymczasem DVI występuje w odmianach, między innymi DVI-I z sygnałem analogowym oraz DVI-D tylko cyfrowe. Jeżeli specyfikacja nie daje jasnej informacji albo karta nie ma D-Sub, nie jest to pewny wybór do starego monitora analogowego. Równie mylące są nazwy sugerujące obsługę wielu monitorów, na przykład wersje typu FLEX, bo one nie muszą oznaczać obsługi VGA. Pamięć 4 GB, typ DDR3 lub GDDR5, szyna 128-bit i sama wydajność układu graficznego są tu sprawą drugorzędną. W serwisie komputerowym liczy się zgodność interfejsów: karta ma pasować do monitora, a nie tylko dobrze wyglądać w opisie sklepowym. Dlatego najrozsądniej wybrać model z natywnym wyjściem D-Sub.