Która karta pamięci ma wymiary 32 × 24 × 2,1 mm?
A. SD
B. CF
C. MMC
D. MS
Karta o wymiarach 32 × 24 × 2,1 mm to standardowa karta SD, czyli Secure Digital. To jeden z najbardziej rozpoznawalnych formatów kart pamięci, stosowany przez lata w aparatach cyfrowych, kamerach, laptopach, rejestratorach, drukarkach fotograficznych i różnych urządzeniach embedded. W praktyce takie wymiary są ważne, bo czytnik kart jest projektowany pod konkretny format mechaniczny, a nie tylko pod podobną nazwę czy pojemność. Karta SD ma charakterystyczny kształt z lekko ściętym narożnikiem oraz często przełącznik blokady zapisu z boku obudowy. Moim zdaniem to dobry przykład, że w sprzęcie komputerowym warto kojarzyć nie tylko parametry typu GB i MB/s, ale też standard fizyczny. Dobre praktyki branżowe mówią, żeby nie wciskać karty na siłę do gniazda, sprawdzać zgodność urządzenia z SD, SDHC lub SDXC oraz zwracać uwagę na klasę prędkości, np. Class 10, UHS-I albo V30, jeśli karta ma pracować z nagrywaniem wideo.
W tym pytaniu łatwo pomylić formaty, bo kilka kart pamięci było używanych w podobnych zastosowaniach: aparatach, kamerach, palmtopach czy starszych laptopach. CompactFlash, oznaczana jako CF, jest wyraźnie większa i masywniejsza od SD. Typowa karta CF typu I ma około 43 × 36 × 3,3 mm, więc już po samych wymiarach widać, że nie pasuje do wartości 32 × 24 × 2,1 mm. CF kojarzy się często z profesjonalną fotografią, ale mechanicznie to zupełnie inna konstrukcja, bardziej przypominająca mały moduł niż cienką kartę konsumencką. Memory Stick, czyli MS, to format rozwijany głównie przez Sony. Ma inne proporcje, jest dłuższy i węższy, dlatego samo skojarzenie z kartą do aparatu nie wystarcza. MMC jest najbardziej podchwytliwe, bo MultiMediaCard ma zbliżone wymiary powierzchni: 32 × 24 mm, ale jest cieńsza, zwykle około 1,4 mm. I właśnie ta różnica grubości jest tu kluczowa. Typowy błąd polega na patrzeniu tylko na długość i szerokość, a pomijaniu wysokości obudowy. W serwisie albo przy doborze akcesoriów takie drobiazgi mają znaczenie, bo karta może fizycznie wejść inaczej, mieć inne styki albo nie być poprawnie obsłużona przez czytnik. Warto więc rozróżniać pojemność, standard elektryczny, prędkość transmisji i format mechaniczny, bo to nie są te same rzeczy.