Przy próbie zapisu danych na karcie SD pojawia się komunikat „usuń ochronę przed zapisem lub użyj innego dysku”. Przyczyną takiego komunikatu jest najczęściej
A. ustawienie mechanicznego przełącznika blokady zapisu na karcie w pozycji ON
B. posiadanie uprawnień „tylko odczyt” do plików na karcie SD
C. brak miejsca na karcie pamięci
D. za duży rozmiar zapisywanego pliku
Pytanie z egzaminu CKE, styczeń 2017 (arkusz E.12-X-17.01).
Komunikat o konieczności usunięcia ochrony przed zapisem najczęściej oznacza, że karta SD jest fizycznie zablokowana przełącznikiem zabezpieczającym zapis. Na wielu pełnowymiarowych kartach SD z boku obudowy jest mały suwak, zwykle opisany jako LOCK. Gdy jest ustawiony w pozycji blokady, czytnik informuje system operacyjny, że nośnik ma działać tylko do odczytu. Wtedy można zwykle przeglądać zdjęcia, kopiować pliki z karty na komputer, ale zapis, usuwanie i formatowanie będą blokowane. To jest bardzo praktyczne zabezpieczenie, używane np. w aparatach fotograficznych, żeby przypadkiem nie skasować zdjęć z sesji. Z mojego doświadczenia to jedna z pierwszych rzeczy do sprawdzenia, zanim zacznie się diagnozować sterowniki, system plików albo uszkodzenie nośnika. Dobra praktyka serwisowa jest prosta: wyjąć kartę, sprawdzić pozycję suwaka, delikatnie przestawić go w stronę odblokowania i ponownie włożyć kartę do czytnika. Warto też obejrzeć sam przełącznik, bo czasem jest luźny albo pęknięty i czytnik dalej wykrywa blokadę. Dopiero po tym sprawdza się system plików, błędy logiczne, stan adaptera microSD-SD oraz sam czytnik kart.
Taki komunikat bardzo łatwo pomylić z problemem uprawnień, brakiem miejsca albo limitem rozmiaru pliku, ale w typowym przypadku przy karcie SD chodzi o blokadę sprzętową zapisu. Uprawnienia tylko do odczytu dotyczą zwykle systemu plików i kont użytkowników, na przykład w Windows albo Linux, gdzie właściciel pliku, lista ACL lub prawa rwx decydują, czy użytkownik może modyfikować dane. Na karcie używanej w aparacie lub telefonie komunikat o ochronie przed zapisem pojawia się jednak często już na poziomie nośnika, zanim system zacznie realnie rozważać prawa do konkretnego pliku. To inna warstwa problemu, bardziej sprzętowa niż administracyjna. Za duży rozmiar pliku też daje inne objawy. Przykładowo system FAT32 nie pozwala zapisać pojedynczego pliku większego niż 4 GB minus 1 bajt, więc wtedy pojawi się komunikat związany z limitem systemu plików albo brakiem możliwości skopiowania konkretnego pliku, a nie typowa informacja o zdjęciu ochrony zapisu. Brak wolnego miejsca również jest czymś innym: system zwykle informuje, że na dysku jest za mało miejsca, a katalog i pliki nadal mogą być modyfikowane, jeśli zwolni się przestrzeń. Typowy błąd myślowy polega na wrzuceniu wszystkich problemów z zapisem do jednego worka. W diagnostyce nośników wymiennych warto iść od rzeczy najprostszych: pozycja przełącznika LOCK, stan adaptera, poprawne włożenie karty, dopiero potem formatowanie, narzędzia typu chkdsk lub sprawdzanie uprawnień. Moim zdaniem to oszczędza sporo czasu i nerwów, bo czasami cała awaria to jeden przesunięty milimetr plastiku.