Blok karty telewizyjnej, który odbiera sygnał z anteny i umożliwia wybór kanału, to
A. kodek audio.
B. układ RAMDAC.
C. układ PHY.
D. tuner.
Blokiem karty telewizyjnej, który odbiera sygnał z anteny i pozwala wybrać konkretny kanał, jest tuner. To on pracuje na wejściu radiowym, czyli tam, gdzie do karty dochodzi sygnał z przewodu antenowego, zwykle koncentrycznego 75 Ω. Tuner przestraja się na określoną częstotliwość lub multipleks, wzmacnia i filtruje sygnał, a potem przekazuje go dalej do układów demodulacji oraz dekodowania obrazu i dźwięku. W praktyce w kartach TV spotyka się tunery zgodne np. z DVB-T, DVB-T2, DVB-C albo dawniej z telewizją analogową. Moim zdaniem warto zapamiętać prostą zasadę: jeśli urządzenie ma „łapać” kanał z anteny, kablówki albo satelity, to za wybór częstotliwości odpowiada właśnie tuner. Dopiero po nim pracują dalsze bloki, np. demodulator, dekoder strumienia MPEG czy układ odpowiedzialny za przesył danych do komputera przez PCIe albo USB. Z dobrej praktyki serwisowej: przy problemach z odbiorem nie sprawdza się od razu sterowników czy kodeków, tylko też złącze antenowe, jakość przewodu, poziom sygnału, ekranowanie i zgodność tunera ze standardem nadawania. To bardzo częsty temat przy diagnostyce kart telewizyjnych i dekoderów.
W tym pytaniu kluczowe jest rozróżnienie bloków odpowiedzialnych za odbiór sygnału radiowego od układów, które zajmują się zupełnie innymi zadaniami w komputerze. Układ RAMDAC kojarzy się z obrazem, więc łatwo go pomylić z kartą telewizyjną, ale jego rola jest inna. RAMDAC w klasycznych kartach graficznych zamieniał cyfrowe dane obrazu z pamięci karty na analogowy sygnał wideo, np. dla złącza VGA. Nie wybierał kanałów, nie stroił częstotliwości i nie odbierał sygnału z anteny. To bardziej element toru wyświetlania, a nie toru odbiorczego. Kodek audio również może występować w urządzeniach multimedialnych, ale odpowiada za kodowanie i dekodowanie dźwięku albo konwersję analogowo-cyfrową i cyfrowo-analogową sygnału audio. Nie ma za zadanie przeszukiwać pasma telewizyjnego ani wybierać konkretnego programu. Typowy błąd polega tu na myśleniu, że skoro telewizja ma dźwięk, to „kodek audio” musi być głównym blokiem odbioru. Nie tędy droga. Układ PHY to z kolei warstwa fizyczna interfejsu komunikacyjnego, najczęściej spotykana przy Ethernet, USB, SATA i podobnych technologiach. PHY zajmuje się elektrycznym lub optycznym przesyłaniem bitów zgodnie ze standardem danego interfejsu, ale nie pełni funkcji strojenia kanału TV. W karcie telewizyjnej sygnał z anteny najpierw trafia do tunera, bo to on wybiera odpowiednią częstotliwość, filtruje sygnał i przygotowuje go dla dalszych bloków. Dopiero potem dane mogą być dekodowane, przesyłane magistralą komputera i wyświetlane w aplikacji. Z mojego doświadczenia najlepiej zapamiętać: tuner wybiera kanał, kodek przetwarza media, RAMDAC dotyczy wyjścia obrazu analogowego, a PHY obsługuje fizyczną transmisję danych.