W adresie IP należącym do klasy A, wartość pierwszego bajtu jest zawarta w przedziale
A. 0 - 127
B. 224 - 240
C. 128 - 191
D. 192 - 223
Pytanie z egzaminu CKE, październik 2013 (arkusz E.13-X-13.10).
Adres IP klasy A w klasycznym, klasowym podziale adresacji IPv4 ma pierwszy bit ustawiony na 0, dlatego pierwszy oktet, czyli pierwszy bajt adresu, mieści się w zakresie 0 - 127. Wynika to bezpośrednio z budowy adresu IPv4: adres ma 32 bity, zapisane zwykle jako cztery oktety, np. 10.1.2.3. Jeżeli pierwszy bit pierwszego oktetu jest równy 0, to najmniejsza wartość to 00000000₂, czyli 0, a największa to 01111111₂, czyli 127. Dlatego odpowiedź 0 - 127 jest poprawna dla klasy A. W praktyce trzeba jednak pamiętać o ważnym szczególe: nie wszystkie adresy z tego zakresu są normalnie używane jako publiczne adresy hostów. Zakres 0.0.0.0/8 ma znaczenie specjalne, a 127.0.0.0/8 jest przeznaczony dla pętli zwrotnej, np. 127.0.0.1, czyli localhost. Typowe sieci klasy A kojarzone w praktyce to np. 10.0.0.0/8, które według RFC 1918 jest adresem prywatnym, często używanym w firmach, szkołach i laboratoriach. Moim zdaniem to jest jeden z tych tematów, które warto znać mimo że dziś stosuje się CIDR, bo pomaga szybko rozpoznawać zakresy adresów i rozumieć starszą dokumentację sieciową.
W adresacji klasowej IPv4 zakres pierwszego bajtu mówi, do jakiej klasy należy adres, ale łatwo się tu pomylić, jeśli zapamięta się tylko rosnące przedziały bez zrozumienia bitów. Klasa A zaczyna się od bitu 0 w pierwszym oktecie, więc jej zakres to 0 - 127. Zakres 128 - 191 nie oznacza klasy A, tylko klasę B, ponieważ binarnie takie adresy zaczynają się od bitów 10. Przykładowo adres 172.16.0.1 ma pierwszy oktet 172, więc w klasycznym podziale mieści się w klasie B, chociaż obecnie i tak zwykle opisuje się go maską, np. /16 lub inną zależnie od projektu sieci. Zakres 192 - 223 to klasa C, rozpoznawana po początkowych bitach 110. Typowym przykładem jest 192.168.1.1, często widziany w routerach domowych i małych sieciach LAN. To nie jest klasa A, mimo że też może być adresem prywatnym. I właśnie tu pojawia się typowy błąd: ktoś miesza pojęcie klasy adresu z tym, czy adres jest prywatny albo publiczny. Zakres 224 - 240 również nie pasuje do klasy A. Adresy 224 - 239 należą do klasy D i są używane do multicastu, a od 240 zaczyna się przestrzeń klasy E, historycznie eksperymentalna i zarezerwowana. Warto też zauważyć, że podany zakres 224 - 240 jest trochę nieprecyzyjny względem klasycznego podziału, bo 240 nie należy już do klasy D. Z mojego doświadczenia najlepiej zapamiętać wzorzec bitowy: A zaczyna się od 0, B od 10, C od 110, D od 1110. Wtedy same przedziały liczbowe robią się dużo bardziej logiczne, a nie tylko wykute na pamięć.