Klucz produktu systemu Windows z licencją OEM w nowych komputerach jest najczęściej zapisany
A. w tablicy ACPI (MSDM) oprogramowania UEFI płyty głównej.
B. w pliku boot.ini na partycji systemowej.
C. w pamięci karty graficznej.
D. w katalogu C:\Users na dysku twardym.
Klucz produktu Windows w nowych komputerach z licencją OEM najczęściej jest zapisany w tablicy ACPI MSDM, czyli Microsoft Data Management, znajdującej się w oprogramowaniu UEFI płyty głównej. To jest właśnie ten mechanizm, przez który podczas ponownej instalacji Windows często nie trzeba ręcznie wpisywać klucza. Instalator systemu potrafi odczytać go automatycznie z firmware komputera i dobrać odpowiednią edycję systemu, np. Windows Home albo Pro, o ile nośnik instalacyjny ją obsługuje. Moim zdaniem to całkiem wygodne rozwiązanie, bo ogranicza problem zgubionych naklejek COA i pomyłek przy przepisywaniu znaków. W praktyce serwisowej warto o tym pamiętać przy reinstalacji systemu, wymianie dysku SSD lub odzyskiwaniu komputera po awarii. Klucz OEM jest powiązany głównie z płytą główną, więc po jej wymianie mogą pojawić się problemy z aktywacją. Jest to zgodne z obecnym modelem licencjonowania Windows dla producentów sprzętu, gdzie informacja licencyjna jest przechowywana w firmware UEFI, a nie w zwykłym pliku na dysku. Dobrą praktyką jest instalowanie tej samej edycji Windows, dla której zapisano klucz, oraz sprawdzanie statusu aktywacji w ustawieniach systemu albo narzędziami administracyjnymi, np. slmgr. Trzeba też odróżnić sam klucz produktu od cyfrowego uprawnienia aktywacyjnego przypisanego do sprzętu i konta Microsoft, bo w nowszych wersjach Windows oba mechanizmy mogą się uzupełniać.
W tym pytaniu łatwo pomylić dawne mechanizmy startu systemu albo pliki konfiguracyjne z miejscem przechowywania licencji. Plik boot.ini kojarzy się ze starszymi wersjami Windows, szczególnie z rodziną Windows NT/2000/XP, gdzie uczestniczył w wyborze systemu podczas rozruchu. Nie był jednak magazynem klucza produktu, a w nowszych systemach Windows jego rolę przejęła konfiguracja BCD. Szukanie klucza OEM w takim pliku to typowy błąd wynikający z myślenia, że skoro coś dotyczy uruchamiania systemu, to może też zawierać dane licencyjne. To tak nie działa.
Pamięć karty graficznej również nie ma związku z licencjonowaniem Windows. VRAM służy do przechowywania buforów obrazu, tekstur, danych graficznych i obliczeń wykonywanych przez GPU. Nie jest trwałym i standaryzowanym miejscem przechowywania informacji aktywacyjnych systemu operacyjnego. Po restarcie wiele danych w takiej pamięci znika, a sama karta graficzna może być łatwo wymieniona, więc byłoby to kiepskie rozwiązanie licencyjne i serwisowe.
Katalog C:\Users jest miejscem profili użytkowników: dokumentów, pulpitu, ustawień aplikacji, części danych lokalnych i roamingowych. Nie przechowuje się tam fabrycznego klucza OEM dla Windows, bo taki katalog znajduje się na dysku i można go skasować, sformatować albo przenieść. Producent komputera potrzebuje trwalszego miejsca, niezależnego od wymiany dysku. Dlatego w nowych komputerach stosuje się tablicę ACPI MSDM w UEFI płyty głównej. Z mojego doświadczenia przy reinstalacjach to właśnie ten szczegół często oszczędza sporo czasu: wkładasz nowy dysk, instalujesz właściwą edycję Windows, a aktywacja zwykle przechodzi bez ręcznego wpisywania klucza. Warto więc kojarzyć OEM bardziej z firmware płyty głównej niż z plikami zapisanymi w systemie.
Pamięć karty graficznej również nie ma związku z licencjonowaniem Windows. VRAM służy do przechowywania buforów obrazu, tekstur, danych graficznych i obliczeń wykonywanych przez GPU. Nie jest trwałym i standaryzowanym miejscem przechowywania informacji aktywacyjnych systemu operacyjnego. Po restarcie wiele danych w takiej pamięci znika, a sama karta graficzna może być łatwo wymieniona, więc byłoby to kiepskie rozwiązanie licencyjne i serwisowe.
Katalog C:\Users jest miejscem profili użytkowników: dokumentów, pulpitu, ustawień aplikacji, części danych lokalnych i roamingowych. Nie przechowuje się tam fabrycznego klucza OEM dla Windows, bo taki katalog znajduje się na dysku i można go skasować, sformatować albo przenieść. Producent komputera potrzebuje trwalszego miejsca, niezależnego od wymiany dysku. Dlatego w nowych komputerach stosuje się tablicę ACPI MSDM w UEFI płyty głównej. Z mojego doświadczenia przy reinstalacjach to właśnie ten szczegół często oszczędza sporo czasu: wkładasz nowy dysk, instalujesz właściwą edycję Windows, a aktywacja zwykle przechodzi bez ręcznego wpisywania klucza. Warto więc kojarzyć OEM bardziej z firmware płyty głównej niż z plikami zapisanymi w systemie.